Hooggevoelig vervolggesprek op school

Nadat ik onlangs op het 10 minuten gesprek was geweest bij de juffen van Chloë kwam ik gebroken van verdriet thuis. Dit gesprek hakte erin, brak mijn hart en tranen vloeide de rest van de avond. Onlangs hadden we een vervolg op het gesprek. Graag neem ik je mee op ons pad om onze dochter te helpen. Op naar hooggevoelig en happy.

Met andere ogen kijken

Als je een gesprek hebt gehad met school over het vastlopen van je kind op school, ga je toch met andere ogen naar je kind kijken. Wat valt ons op, hoe is ze thuis, hoe is ze als ze uit school komt. Alles neem je in je op, zodat je dit mee kan nemen in het vervolggesprek wat gaat komen. Ook wij deden dit uiteraard. Ik bekeek mijn dochter even vanuit een andere bril. De dingen die me aan haar opvielen schreef ik op in een schriftje. Positieve dingen, maar ook haar negatieve dingen kwamen op papier. We weten ook heel goed dat ze echt niet verlegen is, maar echt hooggevoelig.

Gesprek met de BSO

Ook vroeg ik bij de Buiten Schoolse opvang een gesprek aan. Haar ‘mentor’ van de BSO gaat haar de komende tijd observeren, zodat we een compleet beeld van haar krijgen op verschillende locaties. Zo fijn dat ze ook daar graag mee willen helpen. Na de observatie hebben we ook daar een aanvullend gesprek.

Telefoontje van de juffrouw

Aan het eind van de maandagmiddag, twee dagen voor ons aanvullend gesprek, werd ik gebeld door de juf. Zijn had inmiddels de intern begeleider gesproken. Zij adviseerde mij om eens contact te leggen met het Sociaal Kernteam, die toevallig inloopspreekuur had deze week. De dame in kwestie is gespecialiseerd in hooggevoeligheid. Kon ik deze week niet, dan had ze weer de week na de kerstvakantie inloopspreekuur.

Gesprek met Sociaal Kernteam

Ik had gelukkig tijd om een paar uur voor het gesprek met de juffen naar de dame van het Sociaal Kernteam te gaan. Haar legde ik uit wat ik van de juffen had gehoord, waar ze mee kwamen en vroeg haar advies. Nu kreeg ik het advies mee om die middag tegen de juffen te zeggen dat we moeten gaan voor een zorggesprek. Een jong hoog sensitief kind moet zo veel mogelijk begeleid worden door de ouders en leerkrachten die ze kent. Het heeft geen zin om een externe aan te trekken die gaat vertellen wat goed is en niet. Daar zal eerst weken in geïnvesteerd moeten worden in vertrouwen. De zorgadviseur vond ook dat school hierin meer kan en moet betekenen. Vond het zo mooi dat ze zei: Waarom moet de “minderheid” zich maar steeds aanpassen, het wordt tijd dat ook de meerderheid in beweging komt om de minderheid een stap vooruit te helpen.

een mooi gedichtje van Villa Wijsje

Het vervolg op het tien minuten gesprek

‘s Middags uit school was het tijd voor het gesprek met de juffen. We gingen verder waar we gebleven waren. Ook had ik nog aanvullende vragen na wat ze me toen hebben verteld. Dus die hebben we eerst even afgehandeld. Daarna bespraken we, manlief was nu gelukkig wel mee, wat ik met het sociaal kernteam heb besproken. De juf had wel gedacht dat we de richting van een zorggesprek in zouden gaan. Er gaat een groeidossier opgemaakt worden voor ons meiske, waarbij zowel school als wij, haar ouders, dit gaan invullen. Wat zijn de hulpvragen, welke hulpmiddelen zijn er om haar te helpen. Hooggevoelig wordt wel het vraagstuk in het dossier.

Groeidossier binnen

Inmiddels is de uitnodiging voor het School Ondersteunend Team (SOT)-overleg binnen. Eind januari gaan wij als ouders, de leerkracht, de intern begeleider van school, iemand uit de directie en twee externe van het sociaal kernteam om de tafel zitten. In de brief stond ook dat je als ouder niet alleen moet komen. Samen hoor je meer en kan je na het overleg het er samen over hebben. Het allerbelangrijkste misschien nog wel is, dat het nogal ‘indrukwekkend’ is als zo’n volle tafel over je kind een gesprek voert. Dus gaan we ook nu samen. Het groeidossier hebben we ook ontvangen van de juf en in de kerstvakantie gaan wij hem verder invullen. Alleen het lezen van het formulier is al behoorlijk confronterend. In ieder geval het raakt mij behoorlijk. Het is niet leuk, maar wel realistisch om dit soort zaken onder ogen te krijgen. Daarnaast zoekt ze veel bevestiging of ze het goed doet.

Waarom vertel ik jullie dit?

Onze dochter is niet het enige kind dat hooggevoelig is en daardoor moeite heeft op school. Hooggevoeligheid wordt nog te vaak gezien als zwakte of als verlegenheid. Terwijl het juist een hele bijzondere en mooie karaktereigenschap is. Met ons pad dat we bewandelen hoop ik een stukje steun te zijn voor andere ouders. Nu zijn wij net gestart op ons nieuwe pad, maar neem jullie graag mee in onze wandeling.

Please follow and like us: