Hoogsensitief op school: een gesprek over onze kleuter

Nadat ik onlangs op het 10 minuten gesprek was geweest bij de leerkracht van onze kleuter kwam ik gebroken van verdriet thuis. Dit gesprek op school hakte erin, brak mijn hart en tranen vloeide de rest van de avond. Onlangs hadden we een vervolg op het gesprek. Graag neem ik je mee op ons pad om kleuter te helpen. Op naar hoogsensitief en happy.

Met andere ogen kijken

Als je een gesprek hebt gehad met school over het vastlopen van je kind op school, ga je toch met andere ogen naar je kind kijken. Wat valt ons op, hoe is ze thuis, hoe is ze als ze uit school komt. Alles neem je in je op, zodat je dit mee kan nemen in het vervolggesprek wat gaat komen. Ook wij deden dit uiteraard. Ik bekeek onze kleuter even vanuit een andere bril. De dingen die me opvielen schreef ik op in een schriftje. Positieve dingen, maar ook de negatieve dingen kwamen op papier. We weten ook heel goed dat ze echt niet verlegen is, maar echt hoogsensitief.

Gesprek met de BSO

Ook vroeg ik bij de Buiten Schoolse Opvang (BSO) een gesprek aan. De ‘mentor’ van de BSO gaat onze kleuter de komende tijd observeren, zodat we een compleet beeld krijgen op verschillende locaties. Zo fijn dat ze ook daar graag mee willen helpen. Na de observatie hebben we ook daar een aanvullend gesprek.

Telefoontje van de juffrouw

Aan het eind van de maandagmiddag, twee dagen voor ons aanvullend gesprek, werd ik gebeld door de juf. Zijn had inmiddels de intern begeleider gesproken. Zij adviseerde mij om eens contact te leggen met het Sociaal Kernteam, die toevallig inloopspreekuur had deze week. De dame in kwestie is gespecialiseerd in hooggevoeligheid. Kon ik deze week niet, dan had ze weer de week na de kerstvakantie inloopspreekuur.

Gesprek met Sociaal Kernteam

Ik had gelukkig tijd om een paar uur voor het gesprek met de leerkracht naar een medewerker van het Sociaal Kernteam te gaan. Deze proffesional vertelde ik wat ik van de leerkracht had gehoord, waar die mee kwamen en vroeg de medewerker advies. Nu kreeg ik het advies mee om die middag tegen de leerkracht te zeggen dat we moeten gaan voor een zorggesprek. Een jong hoogsensitief kind moet zo veel mogelijk begeleid worden door de ouders en leerkrachten die ze kent. Het heeft geen zin om een externe aan te trekken die gaat vertellen wat goed is en niet. Daar zal eerst weken in geïnvesteerd moeten worden in vertrouwen. De zorgadviseur vond ook dat school hierin meer kan en moet betekenen. Vond het zo mooi dat de medewerker zei: Waarom moet de “minderheid” zich maar steeds aanpassen, het wordt tijd dat ook de meerderheid in beweging komt om de minderheid een stap vooruit te helpen.

een mooi gedichtje van Villa Wijsje

Het vervolg op het tien minuten gesprek

‘s Middags uit school was het tijd voor het gesprek met de leerkracht. We gingen verder waar we gebleven waren. Ook had ik nog aanvullende vragen na wat er me die avond op het tien minuten gesprek hebben verteld. Dus die hebben we eerst even afgehandeld. Daarna bespraken we, manlief was nu gelukkig wel mee, wat ik met het sociaal kernteam heb besproken. De leerkracht had wel gedacht dat we de richting van een zorggesprek in zouden gaan. Er gaat een groeidossier opgemaakt worden voor onze kleuter, waarbij zowel school als wij, de ouders, dit gaan invullen. Wat zijn de hulpvragen, welke hulpmiddelen zijn er om onze kleuter te helpen. Hoogsensitief wordt wel het vraagstuk in het dossier.

Lees ook: Hoe help je een hoogsensitief kind op school?

Groeidossier binnen

Inmiddels is de uitnodiging voor het School Ondersteunend Team (SOT)-overleg binnen. Eind januari gaan wij als ouders, de leerkracht, de intern begeleider van school, iemand uit de directie en twee externe van het sociaal kernteam om de tafel zitten. In de brief stond ook dat je als ouder niet alleen moet komen. Samen hoor je meer en kan je na het overleg het er samen over hebben. Het allerbelangrijkste misschien nog wel is, dat het nogal ‘indrukwekkend’ is als zo’n volle tafel over je kind een gesprek voert. Dus gaan we ook nu samen. Het groeidossier hebben we ook ontvangen van de leerkracht en in de kerstvakantie gaan wij hem verder invullen. Alleen het lezen van het formulier is al behoorlijk confronterend. In ieder geval het raakt mij behoorlijk. Het is niet leuk, maar wel realistisch om dit soort zaken onder ogen te krijgen. Daarnaast zoekt onze kleuter veel bevestiging of ze het goed doet.

Waarom vertel ik jullie dit?

Onze kleuter is niet het enige kind dat hoogsensitief is en daardoor moeite heeft op school. Hoogsensitiviteit wordt nog te vaak gezien als zwakte of als verlegenheid. Terwijl het juist een hele bijzondere en mooie karaktereigenschap is. Met ons pad dat we bewandelen hoop ik een stukje steun te zijn voor andere ouders. Nu zijn wij net gestart op ons nieuwe pad, maar neem jullie graag mee in onze wandeling.

Iedere hoogsensitieve persoon is anders en reageert anders op prikkels. Ook heeft iedereen iets anders nodig om te ontprikkelen. Daarom is het goed om te kijken welke tips bij jou of jouw kind/gezin passen.

Wil je op de bovenstaande blog reageren, dan kan dat uiteraard door een berichtje hieronder achter te laten, te mailen of via de social media een berichtje te sturen. 

Wil je op de hoogte blijven van onze ervaringsverhalen, reviews van boeken gerelateerd aan hsp abonneer je op dit blog en krijg direct een mailtje als er een nieuwe blog online is. Ook via Facebook, Instagram, Pinterest en Twitter kunnen jullie ons blijven volgen. Zie ik je daar? Wil je maandelijks op de hoogte blijven van tips, een blik achter de schermen en de laatste blogs? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

In deze reeks verschenen de volgende blogs:

Please follow and like us:

3 gedachten over “Hoogsensitief op school: een gesprek over onze kleuter”

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
%d bloggers liken dit: