Hoe doet onze gevoelige dochter het in groep 3

Wat was het schrikken toen we vorig jaar te horen kregen dat onze tante Pollewop enorm op haar tenen liep in groep 2. We kwamen in een traject terecht en gingen met elkaar aan de slag om te kijken hoe we haar weer lekker in haar vel konden krijgen. Ik praat je vandaag weer even bij hoe het nu gaat.

Wennen aan een nieuwe juf en nieuwe klas

Op de school van onze tante Pollewop hebben ze meerdere kleuterklassen. Dit leerjaar zouden er twee groepen 3 gevormd worden. Deze kinderen zouden dus verdeeld gaan worden. De school koos ervoor om uit alle klassen kinderen te plaatsen. Zo werden alle groepen gemixt. Dat betekende voor ons meisje dat ze veel nieuwe kinderen in de klas zou krijgen. Dus naast een nieuwe juf ook een hoop nieuwe klasgenootjes om aan te wennen.

De eerste week in groep 3

De eerste weken waren behoorlijk pittig. We hadden bij regelmaat een meisje dat heel explosief reageerde. Niet alleen na school, maar ook ‘s ochtends vroeg. Dat zorgde ervoor dat ze met regelmaat al overprikkeld naar school ging. De frustratie die ze ook soms mee naar huis nam als iets niet lukte. Ze dacht namelijk dat het daarna nooit meer herhaald zou worden. Ook al zeiden wij dat het echt niet erg was als iets niet in een keer lukte. Juist door te oefenen zou ze vanzelf beter erin worden. Toch is de rust en de voorspelbaarheid iets wat haar goed doet.

Aan de bel trekken

Dat was voor ons in de eerste week van school al een moment om direct aan de bel te trekken bij de juf. Gezien het coronabeleid was dit per mail. Hoe fijn is het als de juf gelijk na onze mail aan de slag ging met de frustratie bij tante Pollewop. Op de derde dag vertelde onze dochter thuis dat de juf net als haar was. Wilde ook altijd alles in een keer goed doen. Dat ze geleerd heeft dat het oké is om fouten te maken. Wat is het dan fijn als de juf het gelijk oppakt.

In gesprek blijven

In de eerste zes weken hebben we regelmatig mailcontact gehad met de juf. Liet ze weten wat haar opviel in de klas, maar vooral liet ze weten hoe enorm onze tante Pollewop groeit in haar ontwikkeling. Thuis laat ze dit ook zien. Zo leuk om te zien dat ze ook sterke voorkeuren begint te krijgen in bepaalde vakken. Zo begint ze te stralen als je over rekenen begint. Lezen is nog niet haar ding, hoewel ze daarin ook begint te groeien. Het halen van nieuwe leesboekjes van avi start bij de bibliotheek ook steeds leuker vindt.

Eerste evaluatie met oude en nieuwe juf

Begin oktober hadden we een eerste evaluatie met haar oude juf van de kleuters, de intern begeleider en haar nieuwe juf. Waar ze bij de kleuters heel erg teruggetrokken was, wordt ze met de dag opener in haar nieuwe klas. Vraagt dingen aan de juf, komt spontaan wat vertellen en zien we haar op de foto’s genieten. Een grote lach op haar gezicht. Bij de kleuters was dat wel anders. Daar stond ze altijd angstig en gesloten op de foto’s. Dit schooljaar blijven we iedere zes weken met elkaar evalueren over hoe het gaat, maar beperken we het nu alleen nog tussen haar eigen juf en ons. Als dit schooljaar blijft gaan zoals het nu gaat, dan sluiten we na dit jaar het groeidossier.

De BSO is nu nog een trigger

De enige trigger die er nu nog is, is de BSO. Op de locatie waar ze nu zit is de groep te groot voor haar. Daarnaast is ze op deze dagen behoorlijk onrustig op school, omdat ze weet dat ze naar de BSO moet. Ze verzuipt letterlijk en figuurlijk op die groep. Gevolg dat ik een overprikkeld meisje mee naar huis neem. De rit naar huis en het avondeten zijn alles behalve gezellig. Ook het naar bed brengen geeft dan wat strubbels.

Zoeken naar een oplossing

Inmiddels zit ik in het coachingstraject voor onze hooggevoeligheid en samen met mijn coach zoeken we samen naar een oplossing om de autorit dragelijk te maken voor onze overprikkelde kinderen. Als die rit goed gaat, is het aan tafel namelijk ook gezelliger. Daarnaast zijn we ook in gesprek met de BSO om een overplaatsing te kunnen krijgen. Dit gaat helaas niet op kort termijn, maar er wordt aan alle kanten meegedacht en geholpen om te kijken of ze het de komende tijd wat dragelijker kunnen krijgen voor haar.

We zij op de goede weg

Met de nieuwe inzichten en tips zijn we in ieder geval op de goede weg. De hulp van alle kanten is ook heel fijn. Ik vond het echt wel een stap om bij de BSO aan te kaarten dat we een overplaatsing wilde. De BSO leiding zijn stuk voor stuk lieve mensen die het beste met onze kinderen voor hebben. Dat ons meisje zich daar niet op haar plek voelt ligt niet aan hun. Hoe lastig het soms is om hulp te vragen, doe het voor je kind. Met de juiste hulp kunnen de hooggevoelige kinderen juist leren genieten van hun bijzondere karaktereigenschap. Jong geleerd is oud gedaan, ook in dit geval.

Wil je op de bovenstaande blog reageren, dan kan dat uiteraard door een berichtje hieronder achter te laten, te mailen of via de social media een berichtje te sturen. 

Wil je op de hoogte blijven van onze ervaringsverhalen, reviews van boeken gerelateerd aan hsp abonneer je op dit blog. Ook via Facebook en Instagram kunnen jullie ons blijven volgen. Zie ik je daar?

Foto’s zijn van pixabay.

Please follow and like us: