Open dagen bezoeken… alleen al het woord kan overweldigend voelen. Drukke gangen, veel mensen, informatie die op je afkomt en overal indrukken. Toen ik me realiseerde hoeveel prikkels dat zijn, wist ik dat ik dit bewust wilde aanpakken met mijn hoogsensitieve kind.
Niet alles in één keer. Niet te veel. En vooral: ruimte om te voelen.
Minder is voor ons meer
In eerste instantie dacht ik: laten we zoveel mogelijk open dagen van scholen bezoeken. Dan hebben we een goed beeld. Maar dat voelde al snel niet goed. Vanuit de DIA-toetsen, maar ook vanuit het dyslexie-onderzoek wisten we het niveau van ons kind. Daardoor konden we bewust kiezen welke scholen we wilde bezoeken.
Ik merk dat één open dag al veel indrukken geeft. Daarom kies ik liever voor minder scholen, met meer aandacht. Zo blijft er ruimte om echt te ervaren hoe een school voelt. Ons voordeel: vanuit de DIA-toetsen, maar ook vanuit het dyslexie-onderzoek wisten we het niveau van ons kind. Daardoor konden we bewust kiezen welke scholen we wilde bezoeken.
Voor mijn gevoel werkt het beter om:
- niet meerdere open dagen op één dag te plannen
- voldoende tijd tussen bezoeken te laten
- bewust te kiezen welke scholen we bezoeken
Zo voorkom ik dat alles door elkaar gaat lopen.
Vooraf samen bespreken
Wat mij helpt, is om vooraf rustig te bespreken wat we kunnen verwachten. Niet te uitgebreid, maar wel duidelijk.
Ik vertel bijvoorbeeld:
- dat het druk kan zijn
- dat we niet alles hoeven te zien
- dat we tussendoor pauze kunnen nemen
- dat er geen goed of fout gevoel is
Door dat vooraf te benoemen, merk ik dat de spanning vaak al wat afneemt.
Tijdens de open dag
Tijdens een open dag probeer ik niet te veel te sturen. Ik observeer vooral. Waar kijkt mijn kind naar? Wanneer wordt het stiller? Wanneer zie ik ontspanning?
Soms loop ik bewust een rustigere gang in. Of we gaan even naar buiten. Even ontprikkelen kan al veel verschil maken.
Ik probeer ook te onthouden dat we niet alles hoeven te onthouden. Het gaat niet om informatie verzamelen, maar om ervaren.
Na afloop: niet meteen beslissen
Wat ik ook heb geleerd, is om niet meteen na een open dag te vragen: “En, wat vond je ervan?”
Een hoogsensitief kind heeft vaak tijd nodig om indrukken te verwerken. Soms komt een reactie pas later. In de auto, of zelfs de volgende dag.
Daarom laat ik het liever even rusten. En stel ik later een open vraag, zoals:
“Hoe voelde het daar voor jou?”
Dat geeft ruimte voor een eerlijk antwoord.
Mijn belangrijkste uitgangspunt
Ik probeer mezelf eraan te herinneren dat een open dag niet perfect hoeft te gaan. Als het druk was, als mijn kind moe werd, als we niet alles hebben gezien — dat is oké.
Het belangrijkste is dat we samen ervaren. Zonder druk.
Even stilstaan
Als ik hierover nadenk, vraag ik me af:
Wat heeft mijn kind nodig om zich veilig te voelen tijdens een open dag?
En hoeveel prikkels zijn eigenlijk genoeg?
Door daar bewust mee om te gaan, wordt een open dag geen test, maar een waardevolle ervaring.
In de volgende blog deel ik welke vragen ik zelf helpend vind om te stellen aan scholen.
