Soms is het al veel vóór de dag echt begonnen is. Het geluid in huis. De vragen. De emoties die elkaar in snel tempo opvolgen. En ergens daartussen sta jij. Nog in je pyjama, met een hoofd dat eigenlijk stilte nodig heeft. Als hoogsensitieve moeder kan het moederschap intens aanvoelen. Niet omdat je het verkeerd doet, maar omdat je meer voelt, meer oppikt en meer verwerkt dan veel anderen. Misschien vraag je je af waarom het jou zo raakt. Waarom je sneller moe bent.
Waarom je soms overweldigd bent door dingen die voor anderen vanzelfsprekend lijken. En misschien denk je dan, heel even: Ben ik de enige die dit zo ervaart?
Hoogsensitief zijn als moeder
Hoogsensitiviteit betekent dat je prikkels diep verwerkt.
Geluiden, stemmingen, spanningen en emoties komen harder binnen en blijven vaak langer hangen.
Als moeder uit zich dat bijvoorbeeld in:
- snel overprikkeld zijn
- sterk meevoelen met je kind
- moeite hebben met chaos of drukte
- weinig ruimte ervaren om zelf op te laden
Dat is geen zwakte.
Het is een manier van waarnemen en beleven.
Maar in het dagelijks leven en zeker binnen het moederschap, wordt daar weinig rekening mee gehouden. Daardoor kan het voelen alsof jij degene bent die “het niet aankan”, terwijl het leven simpelweg veel vraagt.
Ook interessant: Moederschap als HSP, hoe ervaar ik het?
Moeder zijn van een hoogsensitief kind
Voor veel moeders komt daar nog iets bij:
een kind dat zelf ook hoogsensitief is.
Een kind dat intens reageert, emoties groot beleeft of snel overprikkeld raakt.
Een kind dat jouw nabijheid nodig heeft, juist wanneer jij zelf leegloopt.
Dat kan verwarrend en uitputtend zijn.
Je wilt er zijn. Begrijpen. Verzachten.
En tegelijkertijd voel je hoe jouw eigen grens steeds dichterbij komt.
Dit dubbele gevoel, diepe liefde én vermoeidheid, wordt weinig benoemd.
Toch ervaren veel moeders van hoogsensitieve kinderen dit dagelijks.
Je bent hier niet alleen in.
Overprikkeling, schuldgevoel en jezelf vergeten
Hoogsensitieve moeders leggen de lat vaak hoog.
Ze voelen haarfijn aan wat hun kind nodig heeft, maar vergeten daarbij zichzelf.
Misschien herken je:
- schuldgevoel wanneer je afstand nodig hebt
- het idee dat je altijd beschikbaar moet zijn
- jezelf pas op de laatste plaats zetten
Alsof jouw behoeften minder belangrijk zijn.
Maar ook jij bent een gevoelig mens in een prikkelrijke wereld.
Dat erkennen is geen egoïsme, het is realistisch.
Je hoeft jezelf niet te veranderen
Wat als het probleem niet is dat jij “te gevoelig” bent?
Wat als het moederschap soms gewoon veel is voor iemand die diep voelt?
Je hoeft jezelf niet harder te maken.
Je hoeft niet minder te voelen.
Je hoeft niet te voldoen aan een bepaald beeld van hoe een moeder zou moeten zijn.
Misschien mag je het anders bekijken:
met zachtheid, mildheid en erkenning.
Niet om alles op te lossen, maar om ruimte te maken.
Dit is geen advies, maar herkenning
Deze blog is geen handleiding.
Geen tips. Geen stappenplan.
Het is een plek van herkenning voor hoogsensitieve moeders en moeders van hoogsensitieve kinderen.
Een stille bevestiging dat jouw ervaring klopt.
Misschien verandert er vandaag niets.
Maar misschien voelt het een beetje minder eenzaam.
En soms is dat al genoeg.
Titelfoto: shanghaistoneman from Pixabay
