Consultatiebureau en schoolarts bezoeken met een hoogsensitief kind

Als je eenmaal een kindje hebt ontkom je er bijna niet aan om naar het consultatiebureau te gaan. Met de een derde in huis hebben we al vele bezoekjes gehad, maar ga ik nu alleen nog maar naar de noodzakelijke afspraken. Laatst hadden we er weer een en na aanleiding van dat bezoek vond ik het tijd om er hier ook eens wat over te schrijven. Benieuwd naar onze ervaringen met onze hoogsensitieve kinderen op het consultatiebureau? Lees dan snel verder.

In de wachtruimte van het consultatiebureau

Ik kan me nog zo goed herinneren als nieuw baken moeder voor het eerst naar het consultatiebureau. Zoals ik altijd doe, ga ik op tijd weg van huis, zodat ik niet te laat op de afspraak kom. Dus netjes 10 minuten voor tijd op het consultatiebureau. Waarom had niemand mij verteld dat je daar niet te vroeg hoeft te komen? Want het genoemde tijdstip is het tijdstip dat je er moet zijn, niet dat je de afspraak hebt. Dus zat ik daar tussen al die kinderen en andere moeders braaf te wachten met mijn baby. Een kakofonie aan geluiden.

Lees ook: Kinderfeestje voor HSK, hoe houd je het leuk?

Meten en wegen

Op het moment dat mijn tijdstip daar was mocht ik mijn baby omkleden, wegen en meten. En daarna weer wachten tot de verpleegkundige of arts je komt halen. Vanaf de peuter leeftijd hoeven ze niet meer op de tafel gemeten en gewogen worden. Dan mogen ze zelf op de weegschaal staan en tegen de meetlat aan gaan staan. Mijn peuters weigerde dat steevast. Het was altijd een hele strijd om ze daar te krijgen.

Ook het spelen in de wachtruimte deden ze bij ons mondjesmaat. En als ze dan net aan het spelen waren, dan moesten ze mee met de arts of verpleegkundige. Omdat we niet wisten wanneer ze aan de beurt zijn, was het altijd huilen als ze mee moesten. Ze hadden geen tijd gehad om af te schakelen.

Dit filmpje van “groter worden” gebruik ik ter voorbereiding op de ogentest van het consultatiebureau

De controles

Alle kinderen worden onderworpen aan verschillende controles. Vooral vanaf de dreumestijd was dat altijd een dingetje. Er werd veel van ze gevraagd in een korte tijd. En dan was het vaak voor hun een onbekende die dan van alles ging vragen. Wil je even tegen de bal schoppen? Ja en nu met je andere voet. Wil je even met de blokjes bouwen? Wil je een streepje trekken? Zullen we nu de piratenbril opzetten voor de ogentest? Wat zie je hier en hier en hier.

Het in korte tijd van alles doen wat er gevraagd wordt, vraagt veel van een hoogsensitief kind. En ben je net lekker bezig met de blokjes worden ze weer afgepakt. Net als in de wachtkamer, daar waren ze ook al uit hun spel getrokken.

Beter voorbereiden was het advies

Nu bereid ik mijn kinderen altijd goed voor als ze een ogentest krijgen. Wat kunnen ze verwachten. Oefenen we thuis met de plaatjes, die gelukkig nu makkelijker zijn dan voorheen. Toch door alle prikkels die ze in korte tijd te verwerken krijgen hebben ze er halverwege de ogentest er geen zin meer in. Gooien ze hun kont in de kribbe. Met als gevolg dat ik dan 6 tot 8 weken later weer terug kan komen. Ik heb al meerdere keren aangegeven dat ze dat beter eerder kunnen doen, dan weer zo lang wachten. Vervolgens kreeg ik het advies mijn kind beter voor te bereiden.

Lees ook: Hoogsensitief speelafspraakjes zeg ook eens nee

Voorbereiden op de inentingen

Als je meedoet met het Rijksvaccinatieprogramma dan kom je ook op het consultatiebureau voor de prikken. De baby heb ik daar destijds nooit op voorbereid. Dat is gewoon lastig. De voorbereiding ervan deed ik altijd op de dag zelf. Deze afspraken plande ik altijd zo vroeg mogelijk in de ochtend. Dan hadden de kinderen ook weinig tijd om zich er druk over te maken. Ieder kind is hierin anders, dus als ouder is het goed om te kijken waar jouw kind baat bij heeft. Voor ons werkt dit door het pas vlak voor vertrek te vertellen. Ik leg dan uit wat er gaat gebeuren. Dat ik bij ze blijf en we samen tot tien tellen. Krijgt je kind twee vaccinatie, vraag dan of ze ze allebei tegelijk willen zetten. Of vraag of je apart mag komen voor de prikken. Neem ook een favoriete knuffel mee als troost. Na de prikken complimenteerde ik de kinderen altijd voor hun dapperheid en dat ze het zo goed gedaan hebben.

De schoolarts na het consultatiebureau

Met 4 jaar kom je voor het laatst bij het consultatiebureau en daarna ga je naar de schoolarts. Bij de schoolarts zijn we inmiddels ook al meerdere keren geweest. Vaak waren we dan de eerste die op bezoek mochten komen. Ook net als het consultatiebureau, kwam ik daar maar een paar minuten voor tijd aan, want wachten is niet de sterkste kant van kleuters. Dus niet te vroeg van te voren daar gaan zitten. Wat me dan verbaast als je om 8:30 uur een afspraak hebt, dat ze dan nog 10 minuten te laat komen om je te halen. Met als gevolg en kind vol prikkels omdat het zich maar blijft afvragen wanneer ze hem/haar komen halen.

Spelen met doktersspulletjes op het consultatiebureau.

Gehoortest bij de kleuter

De gehoortest bij de kleuter kon ik niet zo goed voorbereiden, behalve dan dat ik vertelde dat ze een speciale koptelefoon op kregen. Daar horen ze piepjes door en als ze een piepje horen, mag je je hand opsteken. Onze kleuter blokkeerde en stak zeldzaam de hand op. Wat uiteindelijk resulteerde in drie keer terugkomen voor de gehoortest. Ook hiervoor geldt dat ze er een lange tijd tussen laten zitten, terwijl onze kleuter alleen maar bang was het fout te doen en daarom dicht klapte. Want wat als ik het niet goed doe, wat gebeurt er dan.

Lees ook: Monkey platter: helpt ontprikkelen en 11x kindvriendelijke schalen

Veel onbekendheid over hoogsensitiviteit

Wat me de laatste jaren daar veel is opgevallen is dat er veel onbekendheid is over hoogsensitiviteit bij het consultatiebureau en bij de schoolarts. Ze hebben vaak wel van de term gehoord, maar weten niet zo goed wat het met een kindje doet. Dat geeft ook niet, want ze kunnen ook niet alles weten. Ik ben daarom ook gestopt met “het verdedigen van mijn kind”. Ik ga dus alleen de noodzakelijk dingen aan. Het kost je vaak te veel energie. Wat ik er wel van heb geleerd is dat ik had moeten vragen of ze de oog- of gehoortest als eerste willen doen. En dat is iets wat ik jou als ouder van een hoogsensitief kind mee wil meegeven. Of vraag daar een aparte afspraak voor bij voorbaat, zodat alleen daar de focus op ligt.

Iedere hoogsensitieve persoon is anders en reageert anders op prikkels. Ook heeft iedereen iets anders nodig om te ontprikkelen. Daarom is het goed om te kijken welke tips bij jou of jouw kind/gezin passen.

Wil je op de bovenstaande blog reageren, dan kan dat uiteraard door een berichtje hieronder achter te laten, te mailen of via de social media een berichtje te sturen. 

Wil je op de hoogte blijven van onze ervaringsverhalen, reviews van boeken gerelateerd aan hsp abonneer je op dit blog en krijg direct een mailtje als er een nieuwe blog online is. Ook via Facebook, Instagram, Pinterest en Twitter kunnen jullie ons blijven volgen. Zie ik je daar? Wil je maandelijks op de hoogte blijven van tips, een blik achter de schermen en de laatste blogs? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

foto’s zijn van pixabay.

BoekenBoeken

Please follow and like us:

1 gedachte over “Consultatiebureau en schoolarts bezoeken met een hoogsensitief kind”

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
%d bloggers liken dit: