Veel hoogsensitieve moeders herkennen overprikkeling pas wanneer het al te laat is. Wanneer je kort reageert. Wanneer je hoofd vol zit. Wanneer zelfs kleine dingen te veel voelen. Dan besef je pas: dit was eigenlijk al langer aan het opbouwen.
Overprikkeling sluipt erin
Het begint vaak subtiel. Meer geluid dan normaal. Meer vragen. Meer moeten schakelen. Je merkt dat je minder geduld hebt. Sneller moe bent. Sneller geraakt wordt. Maar je gaat door. Omdat het moet. Omdat het altijd doorgaat.
Ook interessant: Zorgen voor jezelf als hoogsensitieve moeder (zonder schuldgevoel)
Het lichaam weet het eerder dan het hoofd
Hoogsensitieve mensen voelen signalen vaak lichamelijk:
- spanning in je schouders
- hoofdpijn
- sneller geïrriteerd zijn
- moeite met concentreren
Niet als alarm, maar als fluistering. Alleen luisteren we daar niet altijd naar.
Doorgaan is vaak aangeleerd
Veel moeders zijn gewend om door te zetten. Om niet te klagen. Om sterk te blijven. Zeker als je gevoelig bent, leer je vaak vroeg om jezelf aan te passen. Maar dat betekent niet dat je geen grens hebt. Alleen dat je hem later voelt.
Vroeg herkennen is geen controle, maar zorg
Overprikkeling eerder opmerken gaat niet over perfect omgaan met alles. Het gaat over zien wanneer het veel is. Niet om iets te veranderen. Maar om jezelf serieus te nemen.
Lees ook: Als jij en je kind allebei hoogsensitief zijn
Een klein moment kan al verschil maken
Geen oplossing, geen reset en geen methode. Maar soms: even stil zitten, even niets moeten, even ademhalen zonder vraag van buiten. Niet om alles beter te maken. Maar om jezelf niet kwijt te raken.
Foto titel: Jack Sellaire from Pixabay
