Ik hou van mijn gezin. Van de gezelligheid, de gesprekken, de knuffels en de momenten samen. Maar toch zijn er ook dagen waarop ik maar één ding voel: ik wil even alleen zijn.
En daar zat lange tijd een schuldgevoel op. Want hoe kan het dat je, terwijl je zo van je gezin houdt, toch behoefte hebt aan rust? Het voelde soms alsof ik iets verkeerd deed. Alsof ik een minder goede moeder was omdat ik me wilde terugtrekken.
Inmiddels weet ik dat dit juist heel normaal is, zeker als je hoogsensitief bent.
De constante prikkels in een gezin
Een gezin is levendig. Er wordt gepraat, gelachen, soms ruzie gemaakt, er zijn vragen, geluiden, beweging. Voor veel mensen hoort dat er gewoon bij. Maar als hoogsensitieve moeder komt alles net wat sterker binnen.
- het geluid van spelende kinderen
- meerdere gesprekken tegelijk
- emoties van iedereen in huis
- onverwachte veranderingen
- de drukte van het dagelijks leven
Het betekent dat je de hele dag prikkels verwerkt. Zelfs als het gezellig is, kost het energie.
Alleen willen zijn betekent niet dat je afstand neemt
Wat ik heb geleerd, is dat mijn behoefte aan alleen zijn niets te maken heeft met mijn liefde voor mijn gezin. Het betekent niet dat ik weg wil. Het betekent dat ik even moet opladen.
Als ik dat niet doe, merk ik dat ik:
- sneller geïrriteerd raak
- minder geduldig ben
- vermoeid ben
- emotioneel reageer
En dat is voor niemand fijn, ook niet voor mezelf.
Het schuldgevoel dat erbij komt kijken
Veel hoogsensitieve moeders herkennen dit. Je voelt je schuldig als je even tijd voor jezelf neemt. Je denkt dat je er altijd moet zijn. Dat je beschikbaar moet blijven.
Maar eigenlijk is het andersom. Door af en toe alleen te zijn, kun je er juist beter zijn voor je gezin. Je komt rustiger terug, hebt meer geduld en voelt meer ruimte.
Het is geen egoïsme, maar zelfzorg.
Kleine momenten maken al verschil
Alleen zijn hoeft niet groots. Het hoeft geen hele middag te zijn. Soms helpt het al om:
- even een wandeling te maken
- een kop thee te drinken in stilte
- een boek te lezen
- boven even alleen te zitten
- eerder naar bed te gaan
Het zijn kleine momenten waarin je hoofd tot rust komt.
Alleen zijn in een druk gezin
In de praktijk is het niet altijd makkelijk. Zeker niet als je jonge kinderen hebt. Toch kun je kleine momenten creëren. Door het te benoemen, maar ook door bewust te kiezen voor rust.
Ik merk dat wanneer ik mezelf die ruimte geef, de sfeer in huis ook rustiger wordt. Ik reageer anders, voel me minder gespannen en heb meer energie.
Je hoeft je niet schuldig te voelen
Het belangrijkste wat ik heb geleerd: alleen willen zijn maakt je geen slechte moeder. Het maakt je een moeder die goed voor zichzelf zorgt.
En juist dat is een mooi voorbeeld voor je kinderen. Je laat zien dat het oké is om naar je eigen behoefte te luisteren.
Misschien herken jij dit gevoel ook. Dat je soms even weg wilt uit de drukte. Probeer jezelf dan toe te staan om die ruimte te nemen. Niet omdat je weg wilt van je gezin, maar omdat je daarna weer met volle aandacht terugkomt.
Image by Zigmars Berzins from Pixabay
