Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, heb ik behoorlijk wat meegemaakt. Na 22 jaar bij dezelfde werkgever begon ik aan iets nieuws, om er vervolgens achter te komen dat die baan helemaal niet bij me paste. Ik heb me lange tijd ongelukkig gevoeld, ben mezelf behoorlijk kwijtgeraakt en heb ervaren hoeveel invloed werk op je hele leven kan hebben.
Van kantoor naar het laboratorium
Ik had altijd op kantoor gewerkt. Mijn werk bestond voornamelijk uit een computer, een bureau en alles wat daarbij komt kijken. En nu stond ik ineens in een laboratorium. Ik moest met mijn handen gaan werken. Met planten. Met bloemen. Met bomen. Met weefselkweek. Alles was nieuw. En oh, wat voel(de) ik me soms een stuntel. Er komt namelijk nogal wat bij kijken.
Je moet nieuwe handelingen leren, nieuwe materialen leren kennen en natuurlijk ook begrijpen waarom je iets op een bepaalde manier doet.
Vier maanden op mijn nieuwe plek
Nu, een paar maanden na de start bij mijn nieuwe werkgever, merk ik langzaam wat een verschil een andere werkomgeving kan maken.
Ik leer niet alleen nieuwe dingen in het laboratorium, maar ook weer dingen over mezelf. Ik ontdek dat ik niet meteen alles hoef te kunnen. Dat ik mezelf de tijd mag geven om ergens in te groeien. En dat ik niet de luidste of snelste persoon hoef te zijn om mijn plek te vinden.
Misschien had ik dat eerder ook wel kunnen bedenken, maar het is toch anders als je het zelf ervaart.
Lees ook: Toen mijn nieuwe baan helemaal niet bleek te passen
Stil staan bij mijn eigen gevoel
Ik heb ook geleerd om beter stil te staan bij hoe ik me ergens voel. Natuurlijk kun je niet iedere mindere dag of iedere lastige periode meteen zien als een teken dat je ergens weg moet. Werken vraagt nu eenmaal soms iets van je en niet alles hoeft altijd leuk te zijn. Maar als je langere tijd ongelukkig bent, slecht slaapt en jezelf niet meer herkent, is het wel belangrijk om daar serieus naar te kijken.
Achteraf had ik misschien eerder willen erkennen hoeveel de vorige baan met me deed. Tegelijkertijd weet ik ook dat de omstandigheden niet altijd toelaten dat je zomaar een andere keuze maakt.
Niet alles in een keer oplossen
En dat is misschien ook een les: je hoeft niet alles in één keer op te lossen. Soms moet je even volhouden totdat er ruimte ontstaat om iets te veranderen. Maar je mag ondertussen wel blijven luisteren naar jezelf.
Ik ben er nog lang niet. Ik moet nog veel leren, ben soms onzeker en betrap mezelf er af en toe op dat ik bang ben dat het straks toch weer anders blijkt te zijn. Dat vertrouwen komt blijkbaar niet van de ene op de andere dag terug.
Belangrijke signalen
Maar ik merk dat ik weer energie krijg, plezier heb in mijn werk en thuis steeds beter los kan laten wat er op mijn werk gebeurt. En dat zijn voor mij belangrijke signalen.
Ik hoef niet te weten of ik hier over vijf of tien jaar nog werk. Voor nu is het goed. Ik mag groeien, fouten maken en ontdekken of deze plek bij me blijft passen.
Als ik één ding heb meegenomen uit het afgelopen jaar, dan is het wel dat werk belangrijk is, maar niet ten koste van alles mag gaan. Je hoeft jezelf niet kwijt te raken om een goede werknemer te zijn.
En soms is opnieuw beginnen niet het bewijs dat iets is mislukt, maar juist dat je bereid bent om voor jezelf te kiezen.
Voorlopig stap ik op de fiets, ga ik lachend naar mijn werk en trek ik dus met plezier mijn klompen en labjas aan. Niet omdat alles perfect is, maar omdat ik me weer steeds meer mezelf voel.
En dat is me heel wat waard.
Image by JetalProduções from Pixabay
