Mijn persoonlijke ervaring met Access Bars, hoogsensitiviteit en de zoektocht naar meer rust in mijn hoofd.
Soms kom je iets tegen op precies het moment dat je er nog niet aan toe bent. Je hoort erover, het blijft ergens in je achterhoofd hangen, maar je doet er niets mee. Totdat het opnieuw op je pad komt. En je deze keer besluit om er wél iets mee te doen. Dat gebeurde bij mij met Access Bars.
Ik had er al eens over gehoord, maar pas maanden later besloot ik een afspraak te maken. Wat volgde, had ik van tevoren niet kunnen bedenken. Niet omdat ineens alles in mijn leven veranderde, maar omdat ik merkte dat er iets in mij begon te verschuiven. Ik voelde me lichter. Er kwam meer rust in mijn hoofd en ik begon anders naar bepaalde dingen in mijn leven te kijken.
Inmiddels heb ik drie sessies gehad en wil ik mijn ervaring graag met je delen. Niet omdat ik denk dat dit dé oplossing is voor iedereen, maar omdat ik geloof dat het waardevol kan zijn om open te staan voor nieuwe ervaringen. Zeker wanneer je, net als ik, graag bezig bent met persoonlijke ontwikkeling.
Het begon met een Instagram-storie
In december 2025 deelde ik op Instagram mijn ervaringen, zoals ik dat vaker doe voor Ingebeleeft. Een moeder van school, met wie ik regelmatig even sta te kletsen, reageerde op mijn story. Ze vertelde me over Access Bars en hoe zij daar zelf veel aan had. Ik werd nieuwsgierig en zocht er wat informatie over op. Maar vervolgens liet ik het weer los.
Niet zo gek, als ik terugkijk naar de periode waarin ik toen zat. Thuis hadden we een situatie waarin mijn man zonder werk zat en zelf zat ik op mijn oude werk niet op mijn plek. Het was een periode waarin ik vooral aan het overleven was. Er speelde veel en ik had weinig ruimte om echt stil te staan bij mezelf. Ik ging door. Zoals je dat soms doet wanneer er veel op je afkomt. Je probeert alles draaiende te houden, denkt na over wat er moet gebeuren en gaat verder met de dag.
Maar ondertussen kan er van alles in je hoofd omgaan. In mei 2026 kwam Access Bars opnieuw ter sprake. Dezelfde moeder vertelde er weer over en we raakten bij school opnieuw aan de praat. Deze keer bleef het niet alleen bij nieuwsgierigheid. Het zette me aan het denken. Waarom zou ik het eigenlijk niet proberen?
Ik besloot de dame van de acces bars via Instagram een berichtje te sturen. Niet veel later maakte ik mijn eerste afspraak. Spannend vond ik het wel. Ik wist niet precies wat ik kon verwachten. Maar tegelijkertijd voelde het alsof ik mezelf de ruimte mocht geven om iets nieuws te ervaren. En dat deed ik.
Mijn eerste Access Bars-sessie: wat gebeurde er met mij?
Eenmaal aangekomen voelde het eigenlijk meteen goed. Ik kon me ontspannen en besloot me over te geven aan wat er zou gebeuren. Ik hoefde niets te regelen, niets op te lossen en nergens over na te denken. Ik mocht er gewoon zijn. En mijn lichaam reageerde vrijwel direct.
Ik voelde van alles door mijn lijf stromen. Mijn maag begon te knorren en er kwamen flarden van gebeurtenissen voorbij. Het waren geen beelden die ik goed kan uitleggen of in een logisch verhaal kan plaatsen. Het gebeurde gewoon. Misschien ben ik tussendoor zelfs nog even in slaap gevallen. Het was intens, maar tegelijkertijd voelde het ontzettend fijn. Hoe omschrijf je zoiets? Dat vind ik lastig. Woorden doen niet helemaal recht aan wat ik heb ervaren.
Wat ik wel weet, is dat ik me na afloop figuurlijk lichter voelde. Alsof ik iets had losgelaten. Ik voelde me bevrijd, al kon ik op dat moment nog niet precies uitleggen waarvan. Pas in de dagen daarna begon ik te merken wat deze ervaring voor mij had betekend.
Lees ook: Etherische oliën en HSP: Het juiste gebruik en mogelijke risico’s
Een leger hoofd en minder stress
Na mijn eerste sessie merkte ik dat ik minder stress met me meedroeg. Ik voelde minder angst en er kwam meer rust in mijn hoofd. Dat laatste vond ik misschien nog wel het fijnst. Mijn hoofd staat namelijk niet altijd stil. Ik denk veel na, analyseer situaties en kan gebeurtenissen eindeloos overdenken. Wat gebeurde er precies? Had ik iets anders moeten zeggen? Hoe voelt de ander zich? Had ik ergens rekening mee moeten houden? Voor je het weet, ben je in gedachten alweer een heel eind verder.
Als je hoogsensitief bent, herken je dat misschien wel. Je kunt veel oppikken uit je omgeving en situaties diepgaand beleven. Soms neem je meer mee dan je eigenlijk zou willen. Bij mij kan dat ervoor zorgen dat mijn hoofd maar blijft doorgaan. Na de eerste Access Bars-sessie merkte ik dat ik daar minder in bleef hangen. Ik voelde meer ruimte in mijn hoofd en droeg minder spanning met me mee. Ik kan niet precies verklaren waardoor dat kwam. Ik weet alleen dat ik het verschil zelf zo heb ervaren. En dat maakte me nieuwsgierig naar wat een volgende sessie zou brengen.
De tweede sessie: herkenbaar en opnieuw fijn
Een paar weken later, vlak voor onze vakantie, besloot ik een tweede afspraak te maken. Ook deze keer reageerde mijn lichaam vrijwel meteen. De ervaring leek in veel opzichten op de eerste sessie. Opnieuw voelde ik van alles en kon ik me gemakkelijk overgeven aan het moment. Het voelde vertrouwd, maar was tegelijkertijd weer een bijzondere ervaring. Ik merkte dat ik steeds meer openstond voor wat er gebeurde, zonder dat ik precies hoefde te begrijpen of te verklaren wat ik voelde.
Dat past eigenlijk wel bij mij. Ik ben iemand die graag nadenkt en dingen wil begrijpen, maar ik sta ook open voor ervaringen die niet direct in woorden te vatten zijn. Ik ben geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling en vind het fijn om te ontdekken wat mij verder kan helpen. Daarbij houd ik ervan om nieuwe dingen te onderzoeken, ook wanneer ze niet helemaal binnen het traditionele plaatje passen. Energetische therapieën spreken mij aan. Ik vind het interessant om te ervaren wat ze voor mij kunnen betekenen, zonder dat ik vooraf precies hoef te weten wat ik ervan moet verwachten.
Mijn derde sessie was anders
Begin oktober 2026 had ik mijn derde Access Bars-sessie. Waar de eerste twee sessies intens waren en ik veel gewaarwordingen had, verliep deze keer rustiger. Nog steeds voelde het ontzettend fijn, maar mijn hoofd was leger. Er gebeurde voor mijn gevoel minder en toch was de ervaring minstens zo prettig. Ik vond het bijzonder om te merken dat de sessies niet allemaal hetzelfde waren.
Misschien verwacht je na een eerste ervaring dat een volgende sessie precies zo zal verlopen. Maar bij mij was dat dus niet het geval. Ik probeer er ook niet te veel betekenis aan te geven. Ik hoef niet iedere sensatie te verklaren of te weten waarom de ene sessie anders voelt dan de andere. Voor mij is het voldoende om op te merken hoe ik me voel en wat ik er persoonlijk aan heb.
En wat ik vooral merk, is dat ik steeds bewuster bezig ben met mezelf. Met wat ik nodig heb, wat ik voel en wat ik misschien al veel te lang van mezelf verwacht.
Access Bars en hoogsensitiviteit: ik hoef mezelf niet te veranderen
Mijn hoogsensitiviteit is een onderdeel van wie ik ben. Ik kan intens genieten, voel veel aan en denk graag diep na over dingen. Maar die gevoeligheid kan er ook voor zorgen dat ik veel bij mezelf houd, situaties blijf analyseren en me verantwoordelijk voel voor dingen die eigenlijk niet alleen van mij zijn. Ik wil het graag goed doen. Voor mijn gezin, voor de mensen om me heen en op mijn werk.
En soms vergeet ik daarin mezelf. Ik kan zo bezig zijn met hoe het met een ander gaat, wat iemand nodig heeft of hoe ik een situatie beter kan maken, dat ik mezelf op de tweede plaats zet. De afgelopen periode ben ik me daar steeds bewuster van geworden. Mijn ervaring met Access Bars heeft daarin voor mij een rol gespeeld. Ik ervaar meer rust en heb het gevoel dat ik bepaalde dingen gemakkelijker kan loslaten.
Dat betekent niet dat mijn hoogsensitiviteit verdwijnt. En dat hoeft ook helemaal niet. Ik hoef niet minder gevoelig te worden om goed in mijn vel te zitten. Ik wil juist leren omgaan met mijn gevoeligheid, zonder mezelf daarin steeds voorbij te lopen. Voor mij gaat persoonlijke ontwikkeling dan ook niet over iemand anders worden. Het gaat over dichter bij mezelf komen en ontdekken wat bij mij past.
Ik hoef niet verantwoordelijk te zijn voor het geluk van een ander
Een van de belangrijkste inzichten die ik de afgelopen tijd heb opgedaan, is dat ik meer voor mezelf mag kiezen. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar in de praktijk is dat niet altijd zo. Ik heb lang het gevoel gehad dat ik veel moest doen en regelen. Dat ik rekening moest houden met anderen en dat het mijn verantwoordelijkheid was om ervoor te zorgen dat iedereen zich goed voelde. Maar is dat eigenlijk wel zo?
Ik ben niet verantwoordelijk voor het geluk van een ander. Natuurlijk mag ik er voor mensen zijn. Ik wil graag zorgen, helpen en rekening houden met de mensen van wie ik houd. Dat hoort bij mij. Maar er zit een verschil tussen er voor iemand zijn en jezelf verantwoordelijk maken voor hoe iemand zich voelt. Ik mag iemand steunen zonder alles op te lossen. Ik mag rekening houden met een ander zonder mezelf weg te cijferen. En ik mag ook gewoon aangeven wat ik nodig heb.
Dat inzicht geeft me ruimte. Ruimte om mijn eigen keuzes te maken. Ruimte om niet overal iets van te hoeven vinden of alles te hoeven oplossen. En misschien nog wel het belangrijkste: ruimte om mezelf niet voortdurend voorbij te lopen.
Ook interessant: Persoonlijke groei door rouwproces
We zijn samen een gezin. Dus we doen het ook samen.
Ook binnen ons gezin ben ik anders gaan kijken naar mijn eigen rol. Ik kan gemakkelijk het gevoel hebben dat ik alles moet doen. Dat ik verantwoordelijk ben voor het huishouden, het regelen van afspraken en alles wat er in het dagelijks leven bij komt kijken. Maar waarom eigenlijk?
We vormen samen een gezin. We zijn een team. En in een team draag je samen de verantwoordelijkheid. Dat betekent niet dat alles altijd precies gelijk verdeeld moet zijn. Het betekent wel dat ik niet automatisch alles naar me toe hoef te trekken. Ik mag dingen uit handen geven. Ik mag hulp vragen. En ik mag verwachten dat we samen kijken naar wat er moet gebeuren.
Het is niet mijn taak om alles draaiende te houden terwijl ik ondertussen zelf op mijn tandvlees loop. Dat klinkt misschien logisch, maar soms moet je iets meerdere keren tegen jezelf zeggen voordat je er ook echt naar gaat handelen. Ik ben daarin nog steeds aan het leren.
Persoonlijke ontwikkeling betekent voor mij niet dat ik ineens alles anders doe. Het betekent dat ik steeds vaker herken wanneer ik terugval in oude patronen en mezelf de vraag kan stellen: moet ik dit echt allemaal alleen dragen? Alleen al die vraag kan iets veranderen in hoe ik naar een situatie kijk.
Maar wat is Access Bars eigenlijk?
Misschien heb je na het lezen van mijn verhaal vragen over Access Bars. Wat is het precies en wat gebeurt er tijdens een sessie?
Access Bars is een methode binnen Access Consciousness. Tijdens een sessie raakt een behandelaar 32 specifieke punten op het hoofd zachtjes aan. Volgens de uitleg van Access Consciousness houden deze punten verband met verschillende aspecten van het leven, zoals gedachten, overtuigingen en emoties. Het doel dat binnen deze methode wordt beschreven, is om meer ontspanning en ruimte te ervaren. Lees de uitleg van Access Consciousness.
Tijdens een sessie lig je doorgaans ontspannen terwijl de behandelaar de verschillende punten op je hoofd aanraakt. Je hoeft zelf niets te doen of actief ergens over na te denken.
Hoe iemand een sessie ervaart, verschilt. Sommige mensen ervaren vooral ontspanning, terwijl anderen lichamelijke gewaarwordingen, beelden of gedachten opmerken. Ook kan iemand weinig bijzonders voelen. Er is geen ervaring die je per se zou moeten hebben.
Wat belangrijk is om te weten, is dat de verklaringen die binnen Access Bars worden gegeven over de werking van de methode niet hetzelfde zijn als wetenschappelijk aangetoonde feiten. Het wetenschappelijke onderzoek naar specifieke effecten van Access Bars is beperkt en biedt onvoldoende basis om stellige uitspraken te doen over de werking ervan.
Ik vind het belangrijk om dat onderscheid te maken. Ik kan vertellen wat ik zelf heb ervaren, maar daarmee kan ik niet bewijzen waardoor die ervaringen zijn ontstaan of dat anderen hetzelfde zullen ervaren.
Voor mij gaat het er vooral om dat ik iets heb gevonden waar ik persoonlijk veel waarde aan hecht en waar ik nieuwsgierig naar blijf.
Wat Access Bars mij tot nu toe heeft gebracht
Als ik terugkijk naar mijn eerste sessie in juni, merk ik dat er in de tussentijd veel is veranderd in hoe ik naar mezelf kijk. Niet alles is ineens anders. Ik heb nog steeds momenten waarop ik te veel nadenk, me druk maak of te veel verantwoordelijkheid naar me toe trek.
Ik ben ook nog steeds hoogsensitief. Maar ik ben me bewuster geworden van mijn eigen patronen. Ik sta vaker stil bij wat ik zelf nodig heb en probeer mezelf niet automatisch op de laatste plaats te zetten. Ik wil blijven ontdekken wat mij helpt om dichter bij mezelf te komen.
Access Bars is daarin voor mij een onderdeel geworden. Het is niet het enige waarmee ik bezig ben en ik zie het niet als een wondermiddel. Ik zie het als een persoonlijke ervaring die me heeft uitgenodigd om verder te kijken. Naar mezelf. Naar mijn gedachten. Naar de manier waarop ik met situaties omga. En vooral naar de ruimte die ik mezelf mag geven. Want ik hoef niet alles te dragen. Ik hoef niet alles op te lossen. En ik hoef niet altijd maar door te gaan.
Ik mag er ook gewoon zijn. Voor mezelf.
En misschien is dat wel een van de belangrijkste dingen die ik mezelf de afgelopen tijd opnieuw heb laten ontdekken.
Mijn ervaring is geen medisch advies
Ik deel dit verhaal vanuit mijn eigen ervaringen met Access Bars. Ik ben geen Access Bars-behandelaar en geef zelf geen sessies. Mijn verhaal is bedoeld om te vertellen wat deze ervaring voor mij persoonlijk heeft betekend.
De ervaringen die ik beschrijf, zijn subjectief en vormen geen wetenschappelijk bewijs voor de werking van Access Bars. Er is meer en sterker onderzoek nodig om eventuele specifieke effecten goed te kunnen beoordelen.
Access Bars is geen vervanging voor reguliere medische of psychologische zorg. Heb je lichamelijke of psychische klachten, zoek dan zo nodig professionele hulp.
Foto: secondfromthesun0 from Pixabay
