Rondreis zuid Afrika deel 2

Rondreis zuid Afrika deel 2

Afgelopen donderdag plaatste ik het eerste deel van het reisverslag van Zuid Afrika. Vandaag deel twee van het verslag. Lees je weer gezellig mee?

We hebben weer een reisdag

Vanochtend begon de ochtend alweer vroeg. Koffers weer gepakt en op naar het ontbijt. Om even voor achten de bus weer in en we vertrekken weer richting zuid Afrika. Maar voor we het land verlaten eerst naar de glasfabriek. Hier word glas geblazen in de mooiste vormen. Het ziet er prachtig uit. We krijgen een half uur om hier rond te struinen. We vervolgen onze weg richting de hoofdstad waarna we een stop zullen houden bij de kaarsenfabriek. Dat gaat niet zoals bij ons in Nederland machinaal, maar volledig met de hand. We zien hoe een man een olifant boetseert met kaarsvet en het tempo waarin dit gaat is echt rap. We blijven het mooi vinden die oude ambachten, wat hier gewoon heel normaal is. De kaarsen worden in de diverse vormen en beesten gemaakt. Na dit bezoekje drinken we nog een bakkie en kijken op een afstandje hoe een houten giraf wordt gemaakt.

We verlaten Swaziland

Vandaag wordt ook weer een echte reisdag. Dus veel in de bus zitten en genieten van het uitzicht. Maar worden ook weer flink geconfronteerd met de armoe. We zijn dus op weg naar hluhluwe, spreek je uit als slusluwie en dat valt onder de regio zululand. We rijden eerst via het oosten van Swaziland naar het zuiden om zo via het westen het land weer te verlaten. We proberen de grens bij oshoek te vermijden, want dat is een belangrijke handelsroute, waardoor we uren in de rij zouden moeten staan. Dat is zonde van de tijd dus vandaar via een omweg, maar zien daardoor wel een groot deel van Swaziland. Bij de big bend houden we een plaspauze en voor het eerst een ‘vieze’ wc. Terug richting de bus staan daar een 6tal kinderen kettinkjes te verkopen. Of we alsjeblieft wat willen kopen. Hoe aandoenlijk de koppies ook zijn, we doen het niet. Dan kunnen we de hele dag door sieraden kopen en nootjes en andere snuisterijen.

Paspoort weer gereed houden

Inmiddels naderen we de grens met zuid Afrika en moeten onze paspoort weer gereed houden. Even stempelen en dan gaan we straks lunchen op een boot. Net als gister moesten we een stukje lopen door niemandsland. Stempeltjes en dan nog een kwartiertje rijden, maar dan voornamelijk off road. Daarna de Jeep in en dan naar de boot. Vanwege het droog seizoen moeten we naar een dieper gelegen stuk van de rivier. Onderweg zien behoorlijk wat wild. We varen nog geen 10 meter of de eerste beesten zijn gespot, een krokodil en een nijlpaard (in de verte). Op deze boottocht laten we de Impala-lasagne goed smaken onder het genot van een schitterend weids uitzicht. Naast onze boot zijn ineens enkele nijlpaarden gezien in het water, een kudde van circa 10. Een van hen doet die grote scheur open, goedemorgen zeg. Wij zijn in hun territorium, dus maken zij allerlei geluiden om ons te waarschuwen. Langs de kade liggen zo hier en daar krokodillen te zonnen, in totaal wel ruim 60 stuks. De grootste was denk wel 3,5 meter. In de verte zien we twee neushoorns, dus stuurt de boot daarheen. Op nog geen 20 meter hebben we een mooi uitzicht, wat een kolossale beesten. Intussen zien we nog een aantal zebra’s, koedoe’s, zwijnen, gieren, reigers en diverse andere mooie vogels. Inmiddels zijn we gedraaid en varen terug naar de opstapplek. Rond de klok van 3 wordt de weg vervolgd naar de lodge.

Ongenodigde gast

In de bus vallen de ogen van enkele medereizigers dicht, het is wel een eind reizen zo. Ook Robin bekijkt de binnenkant van zijn ogen nog eens goed. Bij aankomst op de lodge worden de kamers verdeeld en maakt iedereen zich klaar voor het diner. Na het diner kwamen we terug in onze hut, daar had moeder natuur nog een verrassing voor ons. Op de muur zat een grote spin, wel 6 cm groot. Robin dus maar braaf naar het restaurant om hulp in te schakelen. Niet omdat hij bang was voor die spin, maar hij zat op 4 meter hoogte. Dus onmogelijk om erbij te komen. Ongeveer de gehele groep is deze megaspin komen bekijken. De man van het restaurant heeft de spin vakkundig naar beneden gehaald en gekilled. Na dit avontuur maken we ons op voor een hopelijk spinloze nachtrust, want morgen gaat de wekker erg vroeg. Daarbij is het nog te vroeg voor oud en nieuw, dus laat die gillende (keuken) meid maar zitten.

We zijn moe

Wat een ellende die wekker die zo vroeg gaat. Na 2x snoezen zetten we de wekker uit ipv dat we er zelf uit gaan. Worden gewekt door de wake up call. Gelukkig maar anders waren we te laat geweest. Half 6 je bed uit is wel wat vroeg. Maar om 7 uur vertrokken we naar het hluhluwe national wildpark. Om 8 uur vertrekt de jeep en we zien al snel de eerste neushoorn, waarvan er nog vele zullen volgen. Deze keer zitten we veel meer off road en wat is het mooi hier! Eigenlijk nog mooier dan het krugerpark. We zien in de verte een kudde buffels. Echt waanzinnig veel! Later blijkt een van de auto’s waar een deel van de groep in zit daar tussen te zitten. Verder zien we nog olifanten, giraffen, waterbokken, grijze duiker, zebra’s (op het pad), gnoes, impala’s, koedoe’s, wrattenzwijn, boszwijnen en apen. Het was nu maar een korte gamedrive zijn van max 3 uur. Morgen nacht zullen we er nog 1 hebben en dan is het over met de pret. Als we dan de leeuw niet spotten moeten we maar naar Artis ;-).  

Kijkje op school

Na de gamedrive brengen we een bezoekje aan een basisschool. We bezoeken het kleuterklasje. Hoe standaard, de kids zingen een liedje en mogen wat vragen stellen. Het kleuterklasjes is daar net even te verlegen voor. Eigenlijk is het te belachelijk voor woorden dat er zo’n groep Hollanders de klas in komt en foto’s komt maken. De klassen zijn gevuld met min 34 en max 73 kinderen. Kijken nog even naar het moestuintje en de keuken. 

Kijken bij een familie

Na het bezoekje gaan we naar een stukje land van een familie. Oma woont hier nog met haar kleinkinderen. Bizar hoe de mensen daar leven. Koken in een hutje waar amper ventilatie is. Krijgen nog wat tekst en uitleg over de gebruiken in de zuid Afrikaanse gezinnen. Ook de taakverdeling tussen de man en vrouw komt aan bod. Dus mannen, geniet en vrouwen, aantekeningen maken mag. De vrouw werkt, kookt, wast en zorgt voor kinderen en ouders. De man is daarentegen erg lui en doet niet zo veel. Daarom krijgen de vrouwen ook meer eten dan mannen, zij doen inmiddels het zware werk. De zelfgestookte pils wordt veel meer door mannen gedronken en bijna niet door vrouwen. Omdat de vrouwen geen last mogen hebben van de drank, ivm het werk, de was en het koken. Samenvattend heeft de man een luizenleven, bier drinkend en weinig doen. En hebben de vrouwen een zware taak om alles in goede banen te leiden. Dit is misschien een leuk idee voor thuis, een Zuludag instellen.  

High tea

‘s middags hebben we een overheerlijke lunch (geen rijst of impala lasagne of cake met warme custard) maar een lunch in de vorm van een hightea! Mmm lekker 🙂 ja het eten is een beetje eentonig hier. Vaak zitten we in de rimboe en kunnen er dus ook niet uit ivm het wild of vanwege de veiligheid. Je valt als blanke wel heel erg op tussen de zwarte mensen. Dus zo ff eten in een restaurantje tussen de lokale doe je hier niet zo snel. Na de lunch voor het eerst even tijd om te ontspannen. Wij trekken ons even terug in ons tentje en gaan lekker kaarten. Robin houdt niet zo van verliezen, dus de nodige smoesjes met redenen waarom Inge gewonnen heeft komen voorbij. ;-). Even voor de goede orde, ik heb haar laten winnen. Anders wil ze de volgende keer niet meer meedoen. 

Aan de braai

Vanavond gaan we dan echt aan de braai! Zoals het moet zijn. Kampvuur en een kolen braai! Inge bleek er nogal verhongerd uit te zien en kreeg zo’n enorm lap vlees op haar bord dat je daar een hele familie hier te eten kan geven. Het smaakte weer goed, wijntje/biertje erbij en onze avond kan niet meer stuk. ‘t is best een lange dag geweest. Nemen nog een biertje en een wijntje in de kamer en daarna de snaveltjes dicht en oogjes toe! Morgen uitslapen tot 7 uur, daarna richting St. Lucia. 

Zo blij als een klein kind

Vanochtend na het ontbijt vertrekt om 8:30 uur de bus. We gaan op weg naar St. Lucia. De ochtend begint in een flinke mistbank dus een ‘koude’ wandeling naar het restaurant. Eenmaal uit de mistbank laat de zon zich zien. De temperatuur tikt vandaag de 27 graden aan. Niet verkeerd zullen we zeggen. Na een klein uurtje rijden arriveren we bij een fruitmarktje, waar naast het fruit ook diverse souvenirs te vinden zijn. Voornamelijk prullaria, maar een waar oord voor mij om lekker te fotograferen. Zo blij als een klein kind met een lolly worden er weer prachtige plaatjes geschoten. Even over tienen vertrekt de bus weer. We gaan straks varen op het meer van St. Lucia, waar we ook zullen lunchen. Van het uitzicht onderweg is niet zoveel te genieten. We rijden over de snelweg met links en rechts geplante bossen om van het hout papier te maken. Zo af en toe een hutje op de hei…..o nee dat kennen ze hier niet ;-). Onderweg rijden we nog even een korte file in, tja ook hier wordt aan de weg gewerkt.

Weer eens wat anders op het menu

Binnen een uur arriveren we in St. Lucia waar we eerst even vrije tijd kregen. Daarna op naar het meer van St. Lucia waar ons een lunch staat te wachten op een boot. Als we eenmaal varen spotten we al snel krokodillen, nijlpaarden en diverse watervogels. Na een uur varen gaan we lunchen op gepaste (maar dichtbij) afstand van de nijlpaarden. Juist op het moment dat een van de nijlpaarden zijn grote scheur opendoet, heeft iedereen een bord op schoot. En dus geen camera in de aanslag, helaas. Er staan allerlei lekkere dingen voor ons klaar. Even iets anders dan de dagelijkse kost van lasagne en cake en custard. Terug gaat de vaart wat sneller

Veel Hollanders in het hotel

Eenmaal in de bus krijgen we te horen dat we zijn ge-upgrade. Wat wel jammer is, is dat we nu met heel veel Hollanders bij elkaar zitten. Een groepsreis van oad heeft zich ook bij ons in het hotel gevestigd. De kamers zien er goed uit. Straks gaan we een stukje wandelen, lekker ontspannen. Om half 4 moesten we verzamelen in de lobby. We gingen uiteindelijk met 8 personen aan de wandel incl. onze reisleider. Hij vertelde wat over het stadje, de omgeving en de natuur. We zagen nog een duikertje en iets wat een combi was van een stokstaartje en een eekhoorntje. Op de route kwamen we nog diverse keren uitwerpselen van een nijlpaard tegen. Vanavond moeten we goed uitkijken, niet voor de mensen, maar voor de nijlpaarden. Die komen ‘s avonds het water uit en lopen over straat. De meeste dodelijke ongelukken ontstaan door nijlpaarden.  Gelukkig zijn we die onderweg niet tegen gekomen.

Wel blij met de upgrade

Het was een heerlijk ontspannen wandeling en na 1,5 uur kwamen we terug in het hotel. We liepen nog langs de lodge waar we eigenlijk hadden gezeten. Ben volgens mij wel blij dat we in het hotel zitten.  Ziet er niet heel fraai uit.

Pas op voor hippo’s

We hebben nog even de tijd om te ontspannen voordat we ergens een hapje gaan eten. We zijn vrij om te gaan en staan waar we willen als we maar uitkijken voor de Hippo’s (dat zijn geen hippies, maar de nijlpaarden). We trekken ons even terug in de hotelkamer. Springen even onder de douche. Ik mocht met recht springen, want Robin had al het warme water verbruikt. Das toch niet aangenaam douche. En warm aangekleed, want vanavond gaan we de gamedrive maken en hopen dan wat andere dieren te zien.

Hapje eten

Maar eerst een hapje eten in het visrestaurant om de hoek. We schuiven aan bij Twee mensen uit de groep en bestellen de vis van de dag. En kunnen kiezen uit 2 soorten vis. Dus Inge bestelt de ene vis en Robin die andere. Ondertussen drinken we met zijn vieren mousserende witte wijn en klinken op een mooie avond waarin we een hoop dieren mogen spotten. Helaas zullen we de big 5 niet compleet krijgen, want leeuwen lopen hier niet rond. Ondertussen kregen ons eten en bestellen nog een flesje bij. Wat een bizar gezicht die vis van mij. Het was een vis die op een piranha leek en die nog helemaal ontleed moest worden. Alleen de ingewanden waren er al uit. Dus kop, staart en vinnen zaten er nog aan. Tandjes zaten er nog in en…. de oogjes keken je liefelijk aan ;-). Het smaakte voortreffelijk!  Na het eten nog even een koffie en thee (Ik kreeg zoveel thee dat ze voor de hele tafel kon voorzien).

Nachtelijke gamedrive

Op naar de nacht gamedrive. De auto’s stonden al klaar en instappen maar, of toch niet!?!?! Probleempje er was geen plek meer voor mij. Robin zat voorin de auto. Uiteindelijk zijn er 5 kleintjes achterin gaan zitten en kon ik er toch nog bij. Fout geteld door meneer de reisleider. Foutje, moet kunnen.

Bijzondere ervaring

Al snel kwamen we de eerste dieren tegen. Een kameleon. Amper groter dan zijn vinger, maar toch. Op naar het reservaat. De duikers vlogen ons bijna om de oren, zoveel het er waren. Het voertuig leek af en toe ook wel een duiker. We gingen nu pas echt offroad. Dus geen paden meer maar dwars door het veld. Dit waren de paden voor de rangers en niet voor de mensen die met de eigen wagen er rond rijden. Verder zagen we nog wat buffels, gnoe’s, reebokken, waterbokken, nachtvogels en mierennesten (vuurmieren). Robin blij dat ie voorin zat, bijna het nest mieren in zijn gezicht. Onderweg nog even de auto uit en genieten van thee, koffie of warme choco. Dat heeft toch wel wat. Ook kwamen we onderweg nog een overstekende neushoorn tegen en wat nijlpaarden. Dit was toch wel een heel bijzondere rit. De oplichtende oogjes van de dieren als je schijnt met een lamp, maar ook die prachtige sterrenhemel. Zo helder en mooi zien we hem alleen op vakantie. Na de drive werden we netjes voor het hotel afgezet en zijn we lekker het warme bed in gekropen. De nachten zijn toch best koud. Morgenochtend kunnen we uitslapen tot half 8 vertrekken we naar Durban.

Kort ritje vandaag

Vandaag hebben we dus heerlijk “lang” kunnen uitslapen. Rond de klok van 8 schuiven we aan bij het ontbijt. Een aantal van de groep zijn erg vroeg vertrokken om walvissen te zien. Dus na het ontbijt wachten we aan het zwembad op diegene. Om half 11 rijden we weg richting Durban, een 3 uur durende reis. Onderweg zien we in de verte de Indische oceaan, (bijna) droog liggende riviertjes, kassen (ja de Hollanders hebben ook hier kassen gebouwd), plantages, mijnen, krokodillenfarm, fabrieken etc. Robin lag naast me heerlijk te knikkebollen (wat issie lief). Rond half een langs de snelweg een burgertje naar binnen gewerkt, want veel tijd was er niet om te eten. Hopla de bus weer in en op naar Durban. Al vrij snel komen we de betere wijk binnen in Durban. Ziet er allemaal keurig uit. Het voetbalstadion gezien en dan ben je ineens in de miljoenen stad. Het krioelt hier van de mensen, links, recht, het ziet hier gewoon letterlijk en figuurlijk zwart van de mensen (hier bedoel ik niets discriminerend mee). In de bus krijgen we de waarschuwing om met niet al te veel waardevol spul de straat op te gaan. Camera op de borst houden en niet alleen lopen. Tja we zijn nu eenmaal blank en ik met mijn blonde koppie valt alleen nog maar meer op tussen de kroeskoppies.

De wijk little India

We gaan eerst even naar little India. Ze hebben hier een markt. Zien wat specerijen. Daarna naar de vlees en vismarkt. Op de een of andere manier blijft ons dat steeds weer trekken. Vele uit de groep weten niet hoe snel ze weer naar buiten moeten rennen, maar wij lopen gewoon rustig door. Vragen nog even specifiek wat er hangt en ligt. Bleken de lever, de schoongemaakte en nog schoon te maken maag van een geit te zijn. Maar ook de koppen van geiten, schapen en koeien lagen er te pronken. Daarna weer hop de bus in en naar het hotel. Een aantal willen nog even zwemmen in de zee. Bij het hotel aangekomen blijken we een prachtige kamer te hebben met uitzicht op de Indische oceaan. Even alles klaar zetten en daarna even wandelen op de boulevard. Eerst de kraampjes bekijken en daarna langs het strand lopen. Even genieten, foto’s maken en een frisse neus halen. Nu nog even lekker een boekje lezen en straks ergens een hapje eten. Morgen vertrekken we naar drakensbergen.

uit eten bij het Aquapark

vanavond op een schip gegeten in het aquapark. De hele groep was daarbij aanwezig. Robin had een heerlijk visje in bladerdeeg en ik gamba’s. Als nagerecht hebben we heerlijk zitten genieten van een kaasplankje. Lekker gekletst met de mensen aan onze tafel. We hebben wat dat aan gaat echt een super groep. Na het eten zijn wij lekker gaan slapen. Morgen weer een intensieve reisdag.

De morgenstond heeft goud in de mond

De ochtend begon al vroeg voor ons. Terwijl Robin nog heerlijk lag te snooze in bed genoot ik vanuit de hotelkamer van de zonsopgang. Om 6:45 u is al volop bedrijvigheid buiten. Mensen die in de branding aan het kanoën zijn, maar ook mensen die hun stalletjes weer gereed maken. We ontbijten gezellig met twee medereizigers. Waarna we onze handbagage oppakken en weg gaan. Nou ja weg gaan….helaas is in de lobby van het hotel de tas van de chauffeur gestolen. Gelukkig hebben ze de dief kunnen identificeren op de bewakingscamera’s. Na een half uur vinden ze de tas terug. Gelukkig bleek er niet iets waardevols in te zitten en had de dief de tas ergens gedropt. Zo bizar dat de ene kant van het hotel ‘veilig’ is en de straat erachter je niet moet komen als blanke. Daar zit de dames achter de raampjes en wordt er gedeald.

kort verblijf in Durban

Gelukkig verblijven wij maar kort in Durban en gaan we nu naar het hoogste gebergte van zuid Afrika, drakensbergen. Het is daar een stuk kouder. We zullen het moeten doen met een graad of 20. Morgen zullen we de sanipass doen en komen dan bij het hoogste café. Dit ligt niet in zuid Afrika maar in Lesotho. Lesotho is een klein landje in zuid Afrika. Ben benieuwd of we hier ook een douane voorbij moeten.

toneelstukjes over tradities

Onze eerste stop onderweg is bij een nep dorp waar men wat liet zien over de gebruiken op het platteland. Ook wat traditionele dansen kwamen voorbij ter voorbereiding op het huwelijk (jaja we hebben goed opgelet :- p). Gelukkig is de vraag bij ons al gesteld anders had ik moeten vragen hoeveel koeien Robin er voor over had om met haar te trouwen. Het was wel grappig om te zien, maar wij zijn er te nuchter voor.

Waterval als tussenstop

Onze tweede stop was bij de grootste waterval. Tijd om foto’s te maken en daarna kunnen we gaan lunchen. We besluiten weer te gaan picknicken met Een groepje. Lekker op een grasveld en in de zon. Daarna nog even kijken bij de souvenirs. We vinden een mooi Afrikaans doek, maar moeten hem in Nederland nog wel laten inlijsten. Om 13.30 u vertrekken we weer verder. Het gebied waar we doorheen rijden is prachtig. Ik ben wat moe en kan de oogjes niet meer open houden en valt even in slaap. We rijden inmiddels in het berggebied drakensbergen. We houden nog even een stop in underberg, want er moet nog wat geregeld worden voor de sanipass tour voor morgen. Vanaf hier is het nog 40 minuten naar het park.

Het is behoorlijk koud

Op het park aangekomen blijkt het een stuk kouder te zijn dan we gewend zijn. We krijgen de sleutel van de kamer. beetje jammer, we moeten 2 nachten gescheiden slapen. Allebei in een eenpersoonsbed op dezelfde kamer. De verwarming staat al aan, maar die zal niet voldoende kunnen verwarmen. We frissen ons op en kunnen dan lekker gaan eten. We laten het eten ons goed smaken. We kletsen nog wat en gaan daarna warm onder de dekens liggen, morgen weer een lange dag te gaan, onze tour naar de sanipass (Lesotho).

Bevroren dauwdruppels

Vanochtend al vroeg op, want om 8 u vertrekt de bus naar underberg. We gaan vandaag de sanipass doen en wat drinken in het hoogste café van Afrika. Deze ligt op 2865m boven zeeniveau. Het is vannacht -5 geweest en het ziet wat wit buiten, geen sneeuw, maar het dauw dat bevroren is. Goed warm aangekleed vertrekken we met de bus. In underberg aangekomen verdelen we de groep in 4 auto’s. Wij stappen snel met Twee andere in de 4×4 landrover en krijgen Steve als gids mee! Steve is hier in de bergen opgegroeid en reed op zijn 14e al zelf over de sanipass.

De Afrikaanse massage

Het eerste stuk is gewoon de weg, maar al vrij vlot gaat het over op een onverhard pad met keien, of zoals Steve het noemt de Afrikaanse massage. Het hobbelt goed! En het allerbelangrijkst het uitzicht is adembenemend, of op z’n Afrikaans asemrovend! Buiten is het koud, maar het is helder en de zon schijnt. Af en toe hebben we een fotostop en al snel komen we bij de grens. We verlaten zuid Afrika en gaan eerst een stuk niemandsland in. Dit is langer dan gedacht, want pas aan de top is de grensovergang met Lesotho. Omdat we nu flink gaan stijgen moeten we met haarspeldbochten naar boven. Alleen de ervaren 4×4 rijder redt dit, want je moet de bochten goed inschatten met al die bevroren weggedeelten. We hebben mazzel, want nu vriest het alleen, maar in de maanden Augustus en september ligt hier sneeuw. In het voorjaar/zomer zijn er ‘s ochtends vroeg en aan het eind van de middag heftige regen- en onweersbuien en verandert het hier in een grote waterval. De grensovergang met Lesotho is wel heel bijzonder. In het krotje zit de douane en je bent er behoorlijk afgesloten van de bewoonde wereld. Het is hier koud en er groeit hier niets. Toch wonen er hier mensen.

Het leven in de bergen van Lesotho

We gaan eerst een bezoekje brengen aan een gezin. Oma laat ons wat zien en we krijgen brood en bier. Alles zelf gebakken. Haar man is boer en leeft 50km verder op, want daar kan hij wel graan verbouwen. Hij is een zelfbehoevende boer en ze hoeven dus weinig te kopen. Lesotho is een land dat 4x armer is dan Swaziland. Nu valt het bij deze familie nog wel mee, maar toch is het wel te zien. Een aantal kinderen hebben alleen een trui en en jas aan en lopen hier dus aan hun blote kont. En het is hier op het moment dat wij er zijn rond het vriespunt.

hoogste café van Afrika

Na dit bezoekje gaan we lunchen in het hoogste café van Afrika. Niet iedereen luncht mee, want sommige hebben echt geen trek in de zoveelste lasagne. Wat ben ik blij dat wij wel ervoor hebben gekozen. Wij zitten warm binnen en zij koud buiten en mogen niet op het terrein eten. Op deze bijzondere hoogte moeten we wel een biertje of een wijntje nemen. Nou ja wijntje, het lijkt wel of ze de hele fles in het glas hebben gegoten (wat een alcoholist ben ik ;-)) het wijntje smaakt goed, maar het glas gaat echt niet leeg! We mogen nog wat buiten rond banjeren en genieten van het prachtige uitzicht.

ze hadden het koud

Na het zeuren van degene met de grootste mond vertrekken we eerder dan de bedoeling was weer naar beneden. Weer een stempeltje erbij halen en op naar het glibberpad.
Onze reisgenoot wil vanuit het raam nog een foto maken van een man, maar moet van Steve snel het raampje dicht doen. Deze man jat spullen van toeristen, maar terroriseert ook de streek. De gidsen en de wachters van zuid Afrika willen hem kwijt, maar ze kunnen hem niet oppakken. Het interesseert de man ook helemaal niets als hij in de cel zit. Daar heeft hij het alleen maar beter dan nu. Daarnaast is hij een lesoot, dus mogen ze hem niet lang vast houden.

Glibberen en glijden

In de glibberbocht mogen we foto’s maken van de bevroren waterval. Hier zien we hoeveel moeite het iedereen kost om naar beneden of naar boven te komen. Menig auto of huwelijken sneuvelen hier. Onervaren rijders met gillende vrouwen naast zich. We zien ze allemaal voorbij komen. Niets mooiers dan leedvermaak ;-). Bij de grensovergang naar zuid Afrika maken de gidsen lol met elkaar. Verstoppen stenen in elkaars auto en de kwajongensstreken levert een hoop hilariteit op.

sanipass gaat dicht

Steve weet ons ook te vertellen dat dit nu een unieke tour is. Aan het aan het eind van het jaar gaat de sanipass dicht, voor minimaal 15 jaar. Ze zijn minimaal 5 jaar bezig om met explosieve een groot deel van de rotsen weg te krijgen, dan minimaal 8 jaar bezig met het egaliseren en weghalen van de brokstukken en minimaal 1 jaar met asfalteren. Met andere worden, de gidsen raken hun baan kwijt, want 99% van wat hier komt is toerist. Helaas zal door het asfalt in de toekomst veel meer ongelukken ontstaan, met de grootste gevolgen. In de winter wordt hier niet gestrooid, dus het gaat een grote ijsbaan worden. Niet over nagedacht dus.Naast 4 stempels rijker in het paspoort zijn wij een enorme ervaring rijker! Wat is het hier prachtig!

De laatste dag

Om 6.30 uur gaat de wake up call. Dus bed uit, aankleden, inpakken, ontbijten, laatste spullen pakken en de bus in! Het is -8 en buiten is alles wit van het bevroren dauw. Zo’n mooi gezicht met het zonnetje erop. Om 8 uur vertrekt onze bus en gaan we naar Johannesburg. Onderweg genieten we van het bevroren landschap. Al snel komen we in warmer gebied! Ter hoogte van mooi rivier houden we een koffiestop. Na een half uurtje zetten we de reis weer voort. Helaas gaat het niet zo voorspoedig als de reisleider had gehoopt en komen we pas om 14.00 uur aan op onze lunchplaats. Daar krijgen we een overheerlijke lunch!

Op naar Johannesburg

Rond de klok van 15.00 rijden we verder. Ondertussen even online inchecken zodat we op de langste vlucht naast elkaar kunnen zitten. Gelukkig we zitten naast elkaar! Rond de klok van 17.00 uur hopen we in Johannesburg aan te komen. Een lange reisdag, maar het is goed zo. Onderweg zien we nog diverse Townships, mijnen, fabrieken, etc. Om Johannesburg in te komen moeten we eerst door de automassa heen komen. Het is rond etenstijd en staan dus gezellig in de file. Rond de klok van 6 arriveren we dan eindelijk in de wijk muldersdrift waar misty hills ligt. Een prachtig ressort, waar we helaas maar een nachtje blijven.

Afsluitend diner

Vanavond eten we in het carnivoren restaurant. Op het menu staat impala, zebra, krokodil en koedoe. Maar ook lam, kip, kippenlever en beef kwamen voorbij. Het meeste smaakte erg lekker, maar sommige stukjes vlees waren niet aan ons besteed. Het was een heerlijke avond en hebben gezellig gegeten. Daarna een poging wagen om te slapen. Voor Robin wordt dat geen probleem, voor mij is dat een ander verhaal. Als je weet dat het eind in zicht is, is het ook wel weer fijn om in je eigen bed te slapen. We hebben gehoord dat we met mooi weer thuis komen en dat we woensdagavond kunnen genieten van een mooie zomeravond en dus kunnen toasten op een fantastisch mooie reis, leuke nieuwe contacten opgedaan en op een jaar van leuke voorbereidingen voor onze trouwdag

Rond kijken in Soweto

De wekker ging al vroeg vandaag. Eerst nog ontbijten en daarna nog even excursie. De bus vertrok rond 8.15 u naar Soweto. Soweto staat voor south west Township. We hebben hier de arme en ‘rijke’ buurt gezien. Helaas mochten we vanwege de veiligheid de bus niet uit en echt in de township kijken. We gingen nog even naar een monument, een museum en genieten van de skyline op  de 50e etage. Ook nog even langs het stadion, kwam die vervelende herinnering van de WK-finale weer opborrelen. Voor de lunch kregen we iets te veel tijd, dus dat werd slenteren in en rondom een groot winkelcentrum. Om 16.00 uur werden we afgezet op de luchthaven en namen afscheid van rouston en corry. Wij eten nog wat en daarna het vliegtuig in.

we kijken terug op een prachtige reis. Wellicht voorlopig de laatste grote reis die we hebben gemaakt. Een klein jaar na deze reis trouwde we en volgde redelijk snel een zwangerschap. Het werd dus onze laatste grote reis. De komende jaren doen we Nederland en Europa aan. De verre reizen komen wel weer maar nu vooral mooie herinneringen maken met de kinderen.

Please follow and like us:
Share

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial