Op pad zonder kinderen

De afgelopen weken zaten vol met uitjes met en zonder kinderen. In deze blog neem ik jullie mee met twee uitjes ik samen met mijn man had. Deze uitjes zijn niet gesponsord en geschreven vanuit mijn eigen ervaring.

 

Theatervoorstelling

Ja het is eindelijk weer zover. Het theaterseizoen start weer voor ons. Wat kijken wij er ieder jaar weer naar uit om in mei de kaartjes te boeken bij de diverse theaters bij ons in de regio. Meestal gaan wij naar Westland Theater De Naald in Naaldwijk of naar Theater De Veste in Delft. Als wij ons avondje uit hebben, komt een van de twee oppasmeiden bij ons oppassen.

Woensdag 26 september was onze eerste datenight voor het seizoen 2018-2019. We gaan deze keer naar het theater in ons eigen dorp en we starten met de voorstelling “Alles is wel” &  “Ballen 2.0” van “Hun” & De Gestampte Meisjes. Het is een avond met twee cabaretgroepen, die meedoen in de talenten concours binnen het theater. Nieuw talent willen wij ook graag een kans geven en we gaan dus niet altijd naar de grote mannen en vrouwen in het theater. Ben erg benieuwd hoe het vanavond is. We zitten op rij 1. Ja!!! je leest het goed rij 1, altijd goed bij cabaret..hahaha. We zijn vanavond op tijd in het theater. Omdat we op de fiets zijn en ik niet zo heel snel fiets op het moment gaan we iets eerder weg dan normaal. Kan ik mooi nog even uit hijgen en een drankje doen. De voorstelling is in ons eigen dorp, dus grote kans dat we bekenden tegen komen.

eerste rij

De voorstelling is in de kleine zaal, wat betekend dat rij 1 ook echt op dezelfde vloer is als de artiesten. Dus er is geen ontkomen aan als ze ons in het vizier krijgen. Ik ben benieuwd. We beginnen met “Hun”. De voorstelling start om 20:15 uur en op een cynische manier hebben ze het over een depressie bij een van de meiden. We kunnen er niet helemaal uit opmaken of ze echt depressief is of dat het een act is in de voorstelling. We blijken niet de enige te zijn die hier wat moeite mee hebben om dit te vertalen naar real life of in scene gezet. Bij thuiskomst blijkt dat een van de meiden inderdaad echt depressief is. Het thema van de voorstelling is “awardshow” met de depressie als rode draad er doorheen. Al snel is mijn man aan de beurt, want jij hij moet vertellen wat hij vanochtend als een van de eerste dingen heeft gedaan. Dat mag dus het meest simpele activiteit zijn, want deze awardshow is voor de gewone mens. Hij koos dus voor de activiteit een boterham eten. Een high five van de dames voor deze topprestatie. Zo vulde zich het eerste deel van de avond. Natuurlijk was manlief niet de enige die de spreekwoordelijke Sjaak was. Nog een aantal dames uit het publiek mochten nog naar voren komen. Vermakelijk in ieder geval om naar te kijken. Na deze voorstelling was er pauze. Een praatje, een drankje en afwachten wat er komen gaat. De tweede voorstelling is een ode aan de man. Het trio De gestampte meisjes staat klaar om te beginnen als  we de zaal binnen lopen. Als iedereen zit, het licht is gedoofd in de zaal gaan de meiden beginnen. Die knallen zo de zaal in. Ik word gelijk gepakt in deze voorstelling, mijn aandacht is er compleet bij. De dames gaan op het randje van het seksistische zitten. Dagen de mannen uit in de zaal. Ook manlief is weer aan de beurt. Ben je snel jaloers? Dan kan je beter deze voorstelling overslaan, want eerlijk is eerlijk de dames flirten vanaf het podium ook gewoon even met de mannen in de zaal. Het is een heerlijke voorstelling waar veel gebeurt en doordat we op de eerste rij zitten komen we eigenlijk ogen te kort. Na de voorstelling doen we normaal nog even een drankje, maar slaan dat vanavond over. Na een slechte nacht wil ik toch een soort van op tijd naar bed.

 

Familiedagje

Een paar jaar geleden ontstond het idee om een neven en nichtenuitje te organiseren bij mijn man in zijn familie. Tot een paar maanden terug bleef dit maar een idee, maar nu werden er eindelijk

een van de geproefde biertjes

stappen gemaakt. Twee nichtjes organiseerde een uitje en de partners mochten mee. Bij de eerste editie van dit neven en nichtenuitje was ik de enige aanhang. De andere twee aangetrouwde neven bleven bij de kinderen. De jongste van de groep is overigens 18 en de oudste 40. Mijn schoonzus moest helaas op het laatste moment afzeggen in verband met een blessure. Het verzoek was om op de fiets te komen of wie geen fiets had kon hem lenen. Nu hebben wij wel een fiets, maar de familie komt uit de bollenstreek en het is voor ons een uur rijden met de auto, dus wij mochten de fietsen lenen. Mijn schoonzus had gevraagd om een elektrische fiets, maar tot een paar weken geleden had ik geen moeite met fietsen. Door de zwangerschap gaat het nu toch allemaal net even wat minder. Nu de elektrische fiets toch vrij was, nam ik van de gelegenheid gebruik om daar gebruik van te maken.

 

We werden welkom geheten met een bakkie en een lekker stukje taart. Even keuvelen en daarna kregen we de uitleg wat we moesten doen. We werden in 3 groepen verdeeld en kregen een goodiebag mee met een flesje water, pennen, wat lekkers en poncho. Die laatste hebben we gelukkig niet nodig gehad. De eerste groep vertrok met de fototocht. De fototocht was op de fiets naar een bepaalde locatie in de bollenregio. Kwamen langs plekjes waar familie heeft gewoond of nog steeds veel komt. De vragen gingen over alle ooms en tantes. Zo kom je nog eens wat te weten. Wij gingen als tweede groep weg. Samen met manlief, een nichtje en neef mochten we op pad. Eerst moest het zadel van mijn fiets nog een heel stuk lager gezet worden. En hoppa daar gaan we dan op de elektrische fiets. uhm fietst toch nog best wat zwaar, maar ja een wat ouder model, dus zal wel. Gelukkig wisten de neef en nicht goed de weg, want tja wij komen niet zo heel vaak in het dorp. Vragen maken, kletsen en fietsen maar. Maakte hilarische foto’s voor de antwoorden die we appten naar de organisatie. Wij hadden in ieder geval de grootste lol met elkaar. Na 15 kilometer fietsen, mensen wat was ik gesloopt, kwamen we aan op de activiteit locatie. We kregen een rondleiding bij Brouwerij Klein Duimpje in Hillegom. Een leuke kleine brouwerij. Wat kan die man enthousiast vertellen over zijn brouwerij. Mooi om te zien hoe gepassioneerd iemand kan zijn. Na de rondleiding volgde er een bierproeverij met een hapje. Helaas mag ik niet proeven, dus hield ik het bij een frisdrankje. Maar alle bierdrinkers genoten van 6 verschillende biertjes, wel in kleine glaasjes uiteraard. We zouden hierna nog uit eten gaan. Dus hoppa op de fiets en gaan met de hele groep. We moesten nog wel even een paar kilometertjes maken op de fiets, maar ik voelde mijn benen verschrikkelijk. Wat bleek nou, ik had al die tijd gewoon zonder trapondersteuning gefietst. Nou mijn kon je wegdragen. Ik kreeg serieus gewoon de

peking eend

slappe lach op de fiets. Wat een verschil met daarvoor. En van 15 km per uur vloog ik bijna over het fietspad.

Na dit wat kortere fietstochtje kwamen we aan bij restaurant heinde & ver. Daar kregen we de antwoorden uit de eerdere vragen van de fietstocht. Daarna konden we lekker gaan eten. Dit restaurant serveert kleine gerechtjes die je steeds kan bestellen. Leuk concept. Iedereen kan zelf bepalen wat ze eten en drinken. En het zijn heerlijke kleine hapjes. Echt van genoten. Tegen 22:30 uur pakte we de fietsen weer en reden we terug naar de begin locatie om onze auto weer op te halen en naar huis te rijden. We kijken terug op een geweldig uitje met de neven en nichten en wat was het leuk om zo eens met elkaar wat leuks te ondernemen. Iets wat ieder jaar zeker weer terug gaat komen.

 

Hebben jullie weleens een familiedag, of gaan jullie weleens samen weg? Wat doen jullie dan? Ik ben benieuwd. Laat een berichtje hieronder achter of op de bekende social media.

 

Liefs,

Inge

 

 

Please follow and like us: