Lief dagboek

Het was me het weekje wel. We hadden deze week nog veel kraamvisite terwijl we vorige week helemaal niemand hadden. Dit zijn wel zo’n beetje de laatste bezoekjes die we krijgen. We zijn toch echt mega verwend de afgelopen weken. Raff we nemen afscheid van maatje 56. Dus de eerste kleertjes bergen we op. Je gaat zo hard. Ik kreeg ook echt een eerste echte lach van het manneke en hij begint te kletsen en met echte tranen te huilen. Ook ging ik met hem naar de fysio voor zijn sterke voorkeurshouding.

Voor mijn schildklier moest ik deze week bloedprikken. Dat ging prima, maar het weg gaan naar huis was een ander ding. Eerst hadden ze me ingebouwd en kon ik met de maxicosi niet eens de auto in. Tja en ik laat mijn kleine vent niet in de kou alleen buiten staan. Dan maar wachten tot de eigenaar van de auto komt. Een aardige man bood aan om even op je te letten. Dus kon ik m’n auto naar achter rijden om je in de auto te zetten. Maar daarna ging het helaas mis. De accu van de auto had het begeven. Gelukkig hebben we de anwb nog. Die gebeld en gaven een prognose van een uur. Mijn schoonouders gebeld om de twee jongens te halen. Want met twee kleintjes wachten tot de anwb kwam was niet zo handig met een prognose van een uur. Uiteindelijk kwamen schoonvader en anwb tegelijkertijd aan.

Ook een bezoekje aan de tandarts voor de halfjaarlijkse controle stond op de planning. Uiteraard geen gaatjes, zoals altijd. De uitspraak iedere zwangerschap kost je een tand gaat bij mij niet op.

Zondag mocht ik mijn 35e verjaardag vieren. Door de kindjes heel vroeg wakker gemaakt. Had zo gehoopt om uit te mogen slapen. Dat mag alleen papa. Lekker ontbijtje, knutseltjes en cadeautjes kreeg ik op bed.

Alles klaar zetten voor de borrel deze middag met de familie. Even geen andere mensen erbij want ik heb echt nog even genoeg aan mezelf deze dagen. Laat mij nog maar even in mijn bubbel zitten alsjeblieft. De verjaardag borrel was heel gezellig, maar ik was werkelijk gesloopt.

Lekker op tijd naar bed en de oogjes toe als mijn hoofd niet overloopt van gedachtes. Morgen nemen we afscheid van de kraamweken. Zes weken oud is de kleine man. De tijd vliegt voorbij. Kan je hem even stopzetten alsjeblieft want oh het gaat veeeeel te snel voorbij.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *