De kraamweek – deel 1

Als vervolg op mijn bevallingsverhaal, vandaag over de kraamweek. Hoe hebben wij deze beleeft? Hadden we een fijne kraamhulp en hoe reageerde de kindjes op hun broertje. In deze blog neem ik jullie mee in de eerste dagen van de kraamweek. Dit weekend volgt deel 2 van de kraamweek.

 

Maandag 24 december 2018

Nadat de eerste directe familie onze Raff had bewonderd vertrok de kraamhulp die er bij de bevalling bij was naar huis om even zichzelf op te frissen. Daarna zou zij weer paraat staan om ons de hele week bij te staan met raad en daad. Mary, onze kraamhulp, is ouwe rot in het vak zullen we zo maar zeggen. Met 32 jaar werkervaring is weet ze goed hoe het moet. Maar ze is er een die meer van de praktijk is dan van de boekjes. Wat een heerlijk mens is ze met een heerlijke droge humor. Al moet ik daar de eerste dag even aan wennen. Bedoelt ze dit serieus of is het een grapje. Al snel hebben we haar door en oh oh wat is ze lief voor de kinderen. Onze oudste loopt zo met haar weg. Terwijl zij juist degene is die altijd de kat uit de boom kijkt.

Terwijl Mary zich thuis aan het opfrissen is maken wij de geboorte van Raff wereldkundig. Eerst appen we alle mensen die ons dichtbij zijn. Later op de ochtend maken we het nieuws bekend op facebook en instagram.

De lieve app berichten, maar ook de berichten op de mail, instagram en facebook komen binnen. Wat zijn het er veel. Ik kom niet gelijk toe aan alles te beantwoorden, maar dat hoeft gelukkig ook niet. Terwijl de kraamhulp weer terug is word ik gebeld. Maar ik heb echt geen zin om op te nemen. Niet veel later zie ik van dezelfde persoon een app bericht binnen komen. Of het goed is dat ze eerste kerstdag op kraamvisite mogen komen. Even alvast om het hoekje kijken. Ik krijg even spontaan de rillingen. We hebben besloten de kerstdagen geen visite te ontvangen en even onszelf, maar vooral de kinderen even de tijd te gunnen om te wennen aan de nieuwe situatie.

Chloë en Sepp gaan zoals iedere maandag met opa en oma mee, maar Chloë wil al snel naar huis. Ze wil alleen maar met Raff knuffelen. Ze is niet bij hem weg te slaan. ‘s middags pakken wij even onze rust, maar ik kan van de adrenaline de slaap niet vatten. ‘s middags komen mijn broers nog even buurten, want die hebben hun nieuwe neefje nog niet gezien. Met de kraamhulp spreken we de tijden voor de rest van de week af. We proberen een afspraak te maken om Raff in de gemeente in te schrijven, maar door de feestdagen en de mindere bezetting kan dat pas 31 december. Ook besteld manlief de geboortekaartjes.

Raff is van de bevalling nog behoorlijk misselijk, maar ligt lekker bij ons in het bed als ook Sepp weer thuis komt. Die moet van al dat gedoe in huis niets weten. Heel voorzichtig laat hij toch even zijn gezicht zien in de slaapkamer om eens even te kijken wat er nu aan de hand is.

We zouden vanavond kleine stukjes vlees bakken in de pan. Eigenlijk gourmetten, maar dan in de snelversie. Robin brengt mijn diner naar boven en zelf eet hij met de kindjes beneden. Best raar, terwijl iedereen zich opmaakt voor kerstavond, geef ik Raff voor het eerst de borst. De misselijkheid is weg bij hem en wil graag eten. Voordeel van de borst, kom maar op kleine man.

Heerlijk liggen we samen te genieten van de borstvoeding. Ik blijf dit een mooi en bijzonder moment vinden.

Als de kids op bed liggen komt Robin gezellig bij me zitten, maar oh we zijn verschrikkelijk moe na een nachtje door. We gaan lekker slapen en wachten wel wanneer Raff komt voor een voeding.

 

Dinsdag 25 december 2018 – eerste kerstdag

Eerste kerstdag is Mary er om 8:30 uur en heb ik volledige kraamzorg. Toch vinden veel mensen dat raar, maar lieve mensen, zorg gaat gewoon door. Mary maakt voor mij een kerstontbijt en we nemen de nacht door. We bespreken wat we vandaag gaan doen, of we nog familie verwachten en wat Robin met de oudste twee gaat doen. Toch even naar het kerstdiner met alle familie zoals we dat normaal altijd doen met de feestdagen of blijft hij thuis. Robin besluit op mijn goedkeuring toch even te gaan. De kids mogen bij opa en oma blijven slapen als ze dat willen, maar kunnen ook gewoon thuis slapen. We laten het aan de kinderen over.

Raff wordt gewogen deze ochtend en is niet onverwachts afgevallen. Maar nu hij de borst goed pakt en flinke natte luiers produceert gaan we vast snel en zeker resultaat zien. Wel doet het voeden aan de borst nog wat pijn. Even eelt kweken ;-). Maar ik weet dat dit wegtrekt. Raff drinkt over de dag door goed aan de borst. Zijn luiers zijn goed.

‘s middags doe ik even een powernap en geniet van mijn gezin. Zodra de kraamhulp weg is zorgt Robin dat ik van alle gemakken ben voorzien en vertrekt naar het kerstdiner. We spreken af elkaar via de app op de hoogte te houden en hij weer rond 21:00 uur thuis is. Als het niet gaat komt hij eerder naar huis. Ik besluit lekker de kerstspecial van all your need is love terug te kijken, met mijn kleine manneke naast me. Knuffelen met de nieuwe grote liefde in mijn leven en lekker naar de tranentrekker te kijken. Ik vermaak me wel. Als Robin thuis komt heeft hij nog wat van het kerstdiner bij zich. Dus heb kerstdiner op bed.

Eerlijk is eerlijk, kerst in je kraambed is bijzonder, maar echt het is best ongezellig. Toch probeerde we er met elkaar het beste van te maken.

 

Woendag 26 december 2018 – tweede kerstdag

Vanochtend kreeg ik uiteraard weer een kerstontbijt op bed. Deze dag hadden we sowieso geen plannen gemaakt, dus waren we heerlijk met elkaar. Vandaag ging Raff voor het eerst in bad. De kinderen mochten Mary helpen, wat ze geweldig vonden. Ik begon steeds meer stuwing te krijgen in mijn borsten. Dus hopen dat Raff er lekker wat uit zou gaan drinken. Dat deed hij ook echt wel. Althans hij hoefde niet zo veel te zuigen, want eenmaal aangehapt, spoot het zijn mond in. Net als bij de andere twee heb ik nu ook een flinke overproductie melk. We kijken het even aan, wordt de druk te groot dan mag ik gaan kolven, maar dat doe ik liever niet.

Vandaag hebben we een korte dag kraamhulp, want Robin is toch thuis en donderdag en vrijdag ben ik alleen thuis, dan heb ik meer aan wat hulp in huis. Raff is vandaag weer afgevallen. Maar niet heel gek na zo’n tweede dag.

‘s avonds dineren we al picknickend op onze slaapkamer. En hoe relaxed ik mag gewoon alles eten en laat ik nou net een heerlijk biefstukje gekregen hebben van mijn schoonzus. Je snapt het wel die gaat er natuurlijk met héél veel smaak in.

 

Donderdag 27 december 2018

Vandaag kreeg ik weer controle van de verloskundige. Terwijl ik lag te voeden kreeg Raff zijn hielprik. Raff was vandaag stabiel gebleven in zijn gewicht. De stuwing was nu wel op zijn topniveau. Man, man, man, ik heb normaal niet zulke hele grote borsten, maar ze voelde nu aan als flinke meloenen. De melk liep er werkelijk zo uit. Kon vandaag meerdere malen van shirt verwisselen. Met de verloskundige had ik het er over dat als het goed bleef gaan ik deze keer langer borstvoeding wilde geven dan bij de andere twee. Zeker nu ik veel meer thuis kon werken, gaf dat voor mij wat meer ruimte om te kunnen kolven. En er is nu eindelijk een koelkast op mijn werk. Raff kreeg in ieder geval voldoende melk binnen want hij had behoorlijke plasluiers.  Zijn ontlasting was een ander verhaal. Die kleurde groen. Groene ontlasting betekend onder andere dat er onvoldoende voeding in zijn lichaam blijft. Dit moeten we dus even in de gaten houden. Door de overproductie melk die ik produceer moest ik gaan kolven ‘s avonds. Die avond zou ik mijn borsten resetten. Bij de nachtvoeding zou ik Raff met de borst voeden. Ik trok er die avond 200 cc uit.

‘s Avonds was voor Chloë even de maat vol. Ze was moe van een dagje BSO. Toen ik Raff lag te voeden ontplofte haar bommetje. Ik was niet lief, Raff moest weg, terug mijn buik in en ik moest ook voor altijd weg. In haar beleving was ik alleen maar Raff aan het voeden en had geen tijd meer voor haar.

Onze kraamhulp gaf aan dat ik zo veel mogelijk op bed moest blijven. Rust uit zodat je als zij er niet meer is om te helpen ik voldoende energie had om met drie kids de boel draaiende te houden. Ergens ook wel lekker om zo even bij te tanken. Nadat de oudste twee op bed lagen ging ik naar beneden. Even een kwartiertje. Achterstevoren en voeten aansluitend. Stapje voor stapje. Door de bekkeninstabiliteit toch proberen ook zo min mogelijk te belasten. Het is fijn om weer even beneden te zijn.

 

Please follow and like us:
Geplaatst in: Blog