De bevalling

Op maandagochtend 24 december beviel ik van onze new born Raff. Vandaag neem ik jullie mee naar dat magische en bijzondere moment.

 

Zondag 23 december 2018

Ik werd om 6:00 uur wakker van gerommel in mijn lijf. Het rommelde al weken in mijn lijf, maar deze keer was het anders. Anderhalf uur lang rommelde het om de 10 minuten. Oefenweeën hield ik het maar op. Want op het moment dat Chloë kwam vertellen dat ze wakker was hielden ze op. Niks aan de hand dus. In de loop van de ochtend begon het gerommel weer, maar bleef bij een of twee harde buiken, gerommel, maar zette niet door.

Gister waren de kindjes nogal om achter het behang te plakken, dus besloten we die ochtend ook even een luchtje te scheppen in Hoek van Holland. Op het moment dat we daar aankwamen begon het flink door te regenen, dus bleven we in de auto zitten. Eenmaal weer thuis gingen de kinderen lief spelen. Zo lief hadden we ze de afgelopen weken niet meegemaakt. De spanning die de zwangerschap met zich meebracht droeg ik over op de kindjes. Ik was op sommige dagen ook echt niet de mama die ik graag ben.

Zo af en toe had ik wat harde buiken, maar niet noemenswaardig. Toch had ik naarstig de behoefte om na het eten even lekker de warme douche te pakken, maar om heel eerlijk te zijn, vond het totaal niet fijn. Kon niet echt lekker staan onder de douche.

Die avond zaten we lekker tv te kijken, maar besloten lekker op tijd naar bed te gaan. Er zouden drukke kerstdagen aankomen en wilde daar graag wat energie voor hebben. De hele avond had ik wat oefenweeën, maar daar zaten soms uren en soms vijftien minuten tussen. Appte nog een vriendinnetje die ook zo weken heeft rond gelopen dat ik nu wel snapte hoe zij zich had gevoeld voordat zij beviel.

De nacht in

Om 22:00 uur gingen we lekker naar bed, ik pakte nog wel een kruik omdat ik toch wat last had van mijn buik. Omdat de pijn die bij de oefenweeën zat wat scherper werden ben ik toch even gaan timen, want het begon weer. Er zat tien minuten tot een kwartier tussen. Het zal wel weer overwaaien dacht ik nog. Ben nog even een soort van in slaap gevallen, maar heb eigenlijk voornamelijk wat spelletjes op de tablet zitten spelen. Toen ik mezelf rond de klok van twee mezelf erop betrapte dat ik wel heel snel achter elkaar mijn oude yoga oefeningen op lag te pakken. Toch maar even de weeënapp erbij gepakt. Ik zat al op de drie minuten tussen de weeën en die een minuut duurde. Om 2:40 uur belde ik de verloskundige om te vertellen dat het de hele zondag al rommelde, maar dat het nu toch echt was begonnen. Om de drie minuten een minuut weeën. Robin had ik ook al wakker gemaakt dat het was begonnen. Ik bleef ook steeds naar de wc lopen want jeetje wat moest ik vaak plassen. Ook twijfelde ik of mijn vliezen waren gebroken. Ik verloor namelijk ook licht wat bloed en had na een toiletbezoek wat vocht verloren waar ik geen kracht voor hoefde te zetten. Om 3:00 uur arriveerde de verloskundige en ze zou even toucheren om te kijken hoe ver ik was. Ik zat al op zes centimeter. Daar schrok ik van, want had verwacht op drie centimeter te zitten en totaal niet al zo ver te zijn. Ze kon niet goed voelen of de vliezen waren gebroken, maar ons manneke moest nog even iets verder indalen. Ik moest dus even niet gaan liggen, maar staand of op een andere manier even de weeën opvangen. Aangezien ze nog heel goed te doen waren, was dat geen probleem. De fitnessbal werd van zolder gehaald net als de strijkplank. De kraamhulp werd gebeld, die een half uur later arriveerde. Toch vond ik het nog steeds gek, want het was nu een week voor de uitgerekende datum. Ik was helemaal nog niet van plan te bevallen. Ik zat al maanden met 3 januari in mijn hoofd. We hadden wel zitten grappen van Chloë  vijf dagen overtijd, Sepp op de uitgerekende datum, dus deze kleine man 5 dagen eerder? Maar dat het echt zou gaan gebeuren eerder bevallen hadden we echt niet verwacht. Er was geen weg meer terug.

Opvangen van de weeën

Onze kleine man moest toch nog even wat indalen, dus besloot ik te beginnen om op mijn knieën te gaan zitten en de wee weg te puffen op de bal. Op de bal zelf zitten was niet heel prettig namelijk. Dus hing ik lekker op de bal. Daardoor was het goed te doen. Soms ging ik even staan en hing dan lekker op het bed om de weeën weg te puffen. Robin zette voor mij een muziekje aan op de achtergrond. Al kletsend met de verloskundige en de kraamhulp ging er ruim 1,5 uur voorbij. Nog steeds waren de weeën goed en relaxt op te vangen. Ondertussen moest ik nog een paar keer naar het toilet en er liep altijd wel even iemand mee om me te ondersteunen. Toch twijfelde zowel de verloskundige als ikzelf of de vliezen gebroken waren, dus ze toucheerde me nog eens. Acht centimeter en voelde toch een vlies. Die heeft ze geprikt. Daar kwam de warme golf met vruchtwater. En al snel volgde er pittige weeën. In frequentie namen ze af, maar waren echt wel pijnlijk. Ik moest vanaf nu lekker op mijn zij blijven liggen en zo de weeën wegpuffen. Ik kneep de hand van de verloskundige en de hand van manlief fijn. Maar ondanks die pijn bleef ik relaxt. Kreeg daarvoor de complimenten van de kraamverzorgster en van de verloskundige.

 

Volledige ontsluiting

Om 5:00 uur vroeg Robin aan de verloskundige of hij familie moest gaan bellen om de kinderen op te vangen als ze wakker zouden worden, maar dat was niet nodig zei de verloskundige en de kraamhulp. Kinderen slapen er gewoon doorheen en voelen het aan dat ze nog even weg moeten blijven. Het ging snel, dus we zouden het voor die tijd wel redden. En snel ging het inderdaad, want om 4:45 uur werden mijn vliezen gebroken en om 5:27 uur had ik volledige ontsluiting. Maar mocht niet persen van de verloskundige, alleen de weeën weg zuchten. Dat is werkelijk echt zo raar als je lichaam zegt: persen, til die benen op en gaan. Maar dat mocht ik dus niet en dat was echt voor mijn eigen belang. Want anders had het na de hand nog een ritje ziekenhuis geworden. Wat ik zelf helaas heb moeten missen omdat ik te druk was met de weeën weg puffen was dat onze zoon zichzelf naar buiten bewoog. Mijn buik leek net elk moment uit elkaar te kunnen spatten. Maar hij maakte zijn draai om naar buiten te kunnen. Ik mocht nog wel een beetje mee drukken als ik de wee echt niet weg kon zuchten. Om 5:32 uur werd onze zoon Raff Robertus Maria geboren. Met een gewicht van 3.960 gram en 52 cm schoon aan de haak was het een flinke knul. Daar was dus ons kerstcadeau. Geboren met 39 weken precies.

 

Kennismaking en familie bellen

Om 6:00 uur wandelde Chloë onze slaapkamer binnen. Omdat ik het niet helemaal zonder kleerschreuren had gedaan, werd ik op dat moment gehecht. De kraamhulp heeft Chloë even meegenomen naar haar eigen kamer, want het is niet zo’n fraai gezicht als je moeder er zo charmant bijligt. Maar al snel hoorde ik Chloë huilen. Ze was overstuur. Papa ging samen met Raff naar zijn grote zus voor de kennismaking. Daar hebben ze met zijn drieën in Chloë haar bed gelegen. Om 6:30 uur kwamen ze op de slaapkamer en konden we genieten van de beschuit met muisjes. Sepp lag nog te slapen en wandelde even voor 7:00 uur onze slaapkamer binnen. We hadden net de eerste opa en oma gebeld om het goede nieuws te vertellen. En zo lagen we met zijn vijven op bed en Chloë mocht vol trots aan iedereen vertellen dat baby Raff was geboren. Wat was ze trots dat zij deze taak op zich mocht nemen.

 

Ik kijk terug op een geweldige en mooie bevalling. Van de drie bevallingen is dit wel echt de mooiste geweest. Thuis in ons eigen bed en hoe gaaf is het om 1,5 uur na de bevalling samen met het hele gezin het goede nieuws te brengen. Ik geniet heerlijk van mijn prachtige gezin.

Volgende week volgt de blog over de kraamweek.

Please follow and like us:
Geplaatst in: Blog