Lief dagboek week 11, 2019

Jeetje, de weken vliegen voorbij. Vandaag weer een korte blik op onze week.

Maandag

De oudste twee gaan vandaag weer met opa en oma mee. Het is echt hondenweer en ik kan zonder auto niet eens het pad op. Het wordt een dagje thuis met de kleine man. Hij is vandaag 11 weken en het is mijn laatste bevallingsverlofdag. Morgen moet ik me officieel beter melden.

Ik word ‘s middags door mijn schoonmoeder opgehaald en zoals altijd eten we daar op maandag.

Dinsdag

In de regen en storm breng ik de oudste naar school. We hebben haar inmiddels verteld dat ze eind van de week zwemles heeft. Ik kan vandaag weer niet zo veel. Dus we maken het thuis gezellig.

Woensdag

Vandaag komt een collega een bakkie doen. Gezellig even bijkletsen en hoor hoe het er op kantoor aan toe gaat. Er is de afgelopen maanden veel gebeurt. De laatste weken is er helemaal veel gebeurt. In de middag komt er een vriendje spelen van de oudste. Zo leuk om te zien hoe ze vriendschappen opbouwt. Ze hebben het gezellig met elkaar.

Donderdag

Brrr jongens wat is het koud. Door weer en wind breng ik de oudste naar school, de middelste is al naar het kinderdagverblijf. Vandaag had mijn eerste werkdag geweest, maar ik heb nog twee weken vrij. Wel gek dat het verlof nu definitief om is. Dit gaat nooit meer terugkomen. Manlief moet vanavond wedstrijd tennissen. Dus ben alleen met de kindertjes.

Vrijdag

De oudste is vrij vandaag, omdat de leraren staken. De ochtend hebben we met zijn drieën. ‘S middags komt mijn schoonzus de oudste halen en gaan samen naar de paardenwinkel en daarna nog even naar de manege. Als de jongste ‘s middags slaapt is het toch wel heel stil in huis. ‘S avonds wordt er weer getennist en breng ik de avond alleen door.

Zaterdag

Terwijl manlief even naar de bakker en de slager gaat blijf ik thuis. Ik heb er een rond lopen die aan alle kanten stuitert. Ze is verschrikkelijk zenuwachtig. Omdat we grote drukte verwachten zijn we op tijd in het zwembad. Als de les aanvangt breng ik haar weg. Ze wordt opgevangen door de juf die ze zou hebben bij het zwembad dat is afgebrand. Die juf heeft ze twee weken geleden nog gezien op een verjaardag van een vriendin van mij. Die twee hadden een geweldige klik. Dus daar was het even knuffelen en die klik was er gelijk weer. Ze kreeg nu wel een andere juf, maar het werkte wel om haar gelijk mee te krijgen het zwembad in. De zwemles ging goed en ze deed lekker mee. Ik kwam een oud collega uit mijn studietijd tegen. Haar zoontje zit bij Chloë in het klasje. We hebben even gezellig bij gekletst onder het genot van een koffie.

Zondag

Finaledag voor manlief. We gaan met het hele gezin naar de tennis. Als het even kan doen we dat. De kinderen kunnen zich daar goed vermaken. Hebben het prima naar hun zin. Papa wint de heren dubbel 5. We blijven daar lekker nog even en daarna lekker naar huis. Een nieuwe week begint, mijn laatste week thuis….ik heb het er niet makkelijk mee.

Please follow and like us:

Lief dagboek – week 10, 2019

Maandag 

Vandaag mag ik weer even lekker alleen genieten van ons kleine mannetje. Je bent vandaag 10 weken en dat betekend dat ik nog maar 1 week verlof heb. Oh ik zie er zo tegenop om te gaan werken. We hebben samen een lekker dagje en manlief komt ons halen om te eten bij opa en oma.

dinsdag

We brengen eerst ons meiske naar school. Wat is het fijn dat ze haar draai heeft gevonden en het enorm naar haar zin heeft in de klas. Samen met de jongens keer ik huiswaarts. Daar gaan ze lekker spelen. Vanmiddag hebben we een afspraak bij de fysio voor de voorkeurshouding van ons manneke. Het gaat zo goed dat het vandaag dan ook de laatste keer is dat je langs moet komen. Je ligt nu op alle vlakken van je hoofd uit jezelf. Je bouwt nog wel wat spanning op in je schouders, maar verder doe je het heel goed. We zijn trots op het behaalde resultaat. We halen ons meiske weer op en nemen een vriendinnetje mee naar huis. Vandaag komt ook de Round Robin binnen die ik weer mag voorzien van mijn handtekening. Helemaal leuk en heb heel veel inspiratie.

Woensdag

Vandaag krijgen we nog visite, maar die komt uiteindelijk niet. Het is echt hondenweer en om eerlijk te zijn we worden een beetje gek in huis. Maar we hebben niet zo heel veel keus, want ook mijn auto staat nog steeds bij de garage.

Donderdag

Ik heb vandaag een drukke dag. Eerst de intake op het kinderdagverblijf. Die doen we wel even, want ja Raff is inmiddels de derde die daar zijn uurtjes door gaat brengen. Nog steeds moet ik alles lopend doen, dus ik haal vandaag de ruim 7 km met lopen. Het zal me ook niets verbazen als het zelfs meer is. In de middag samen met de kleine  man naar de mondhygiëniste voor de halfjaarlijkse schoonmaakbeurt.  Vandaag krijg ik ook wat hulp met het ophalen van de kinderen. Zonder auto wordt het wel een race. Ook word ik vandaag door het zwembad gebeld. Chloë mag volgende week zaterdag beginnen. We besluiten dat we het haar pas de dag ervoor gaan vertellen. De vorige keer is ze een week lang zenuwachtig geweest en dat zorgde voor de nodige onrustige nachten. Wat fijn dat alles zo snel geregeld kon worden.

Vrijdag

Vandaag komt mijn interieurverzorgster. Heerlijk huis weer extra schoon.Blijft toch iedere keer weer een cadeautje voor mezelf. En geeft me tijd om lekker met de kinderen bezig te zijn in plaats van te soppen. Ook mijn boodschappen worden weer bezorgd. Ook dat is wel heel fijn. Vandaag maak ik ook de uitnodiging voor Raff zijn dopen. We houden het lekker klein deze keer. Uiteraard is iedereen welkom in de kerk. Maar daarna houden wij het klein met alleen de familie.

Zaterdag

Robin gaat met de oudste twee boodschappen doen. Ik blijf met de jongste thuis. Doe even wat wasjes tussendoor. Na de bakker en de slager ga ik met Chloë nieuwe schoenen kopen. Ze mogen altijd twee paar nieuwe schoenen voor het voorjaar/zomer. Trots dat ze is op haar nieuwe schoenen. Verder doen we rustig aan vandaag. Chloë is moe na een week school. Ze valt bij papa op schoot in slaap.

Zondag

Vanochtend ga ik samen met Chloë zwemmen. We doen dat in het zwembad waar ze les gaat krijgen. Dan heeft ze het alvast weer een keer recent gezien. Ze is niet het bad uit te krijgen. Jeetje ze is onvermoeibaar. Wil maar het water inspringen, duiken en zwemmen. Dat gaat vast en zeker goed komen. Heel wijs zegt ze: mama als ik zwemles heb hoef jij niet mee hoor. Mmm iets met kleine meisjes worden groot ;-).

‘s middags gaan we nog even een bakkie doen bij mijn ouders. Thuis gekomen zijn er twee van de drie helemaal op van de prikkels.

 

Please follow and like us:

Lief dagboek week 9

Maandag

Het is de eerste officiële dag van de voorjaarsvakantie. Ondanks dat ons meiske al een halve week vrij is. Maandag is opa en oma dag. De kinderen kijken er naar uit om samen met opa en oma te zijn. Ze gaan vandaag naar het strand, want jongens wat is het toch prachtig weer. Ze hebben er helemaal zin in en hebben het helemaal naar hun zin. ‘s avonds sluiten we met zijn allen aan en eten we zoals altijd weer gezellig bij opa en oma. Ikzelf ga lekker met de kleinste man aan de wandel en loop minimaal 5 km met hem. Zonder ook maar pijn te hebben in mijn bekken. Zoals het er nu naar uit ziet, zal ik pijnvrij blijven. Wat zou dat fijn zijn. Ik besluit ook vandaag mijn tennisleraar te appen om aan te geven dat ik er lichamelijk nu ook aan toe ben om weer een balletje te slaan. Conditioneel ben ik nog een wrak.

Dinsdag

Ik kocht gister een leuk jasje voor mijn reusje. Hij wordt over 3 maanden pas 3, maar ik neem al wel kledingmaat 110/116 mee voor zijn zomerjas.

Jeetjemineetje, dat is dezelfde maat als zijn zus die 22 maanden ouder is. Maar nu wilde ons meiske namelijk dezelfde jas. Prima, wij wandelen wel even gezellig naar het dorp om een nieuwe jas te scoren voor haar. Ik ging voor het eerst zo’n stuk lopen met alle drie de kinderen. Het is altijd ruzie wie van de twee op het plankje mag staan en daar had ik dus echt geen zin in. Aangezien het schitterend weer is gaan we wel lopen natuurlijk, want mijn auto heeft vandaag overigens ook zijn APK. Ik besluit dat de oudste twee lekker op hun fietsjes mee gaan. Dan houden ze het een stuk langer vol dan wanneer ik ze laat lopen. Ik maak duidelijke afspraken met ze. Wanneer ze moeten stoppen en het werkt echt heel goed. De oudste voorop de middelste erachter en ik ben de hekkensluiter zodat ik ze goed in de gaten kan houden. Het gaat er gemoedelijk aan toe en ben helemaal blij dat het zo goed gaat. ‘s

middags spelen ze lekker in de tuin en in huis. Ik maak een start om de achtertuin voorjaarsklaar te maken.

‘s middags gaan we ook naar de bibliotheek. Daar meld ik onze jongste telg aan en de oudste twee zoeken ieder twee boekjes. Ons meisje kiest twee boekjes over zwemles, want daar mag ze zaterdag mee gaan beginnen. Onze grote boef kiest twee stoere jongensboeken uit. Een over een vliegtuig, de andere over spinnen en andere insecten. Ze vonden het helemaal geweldig in de bibliotheek.

Woensdag

We beginnen met het nieuws dat mijn auto is afgekeurd en kan na reparatie worden goedgekeurd. Alleen heeft dat laatste even tijd nodig. Er moet een nieuwe pomp komen voor mijn rem. Dat is nogal een kostbare reparatie dus besluit de garage voor een tweedehands te gaan op de sloop, maar dat neemt wel een week of 3 in beslag. Lekker handig zo met drie kinderen waaronder een baby. Dat word de komende weken even creatief oplossingen zoeken.

Ons meiske heeft vandaag een kinderfeestje van een van haar vriendinnetjes. Ze kijkt er naar uit, maar als ik haar wegbreng kruipt ze weer in me. Het blijft even een dingetje. Ze is al een paar keer wezen spelen bij dit vriendinnetje, dus ze kent de omgeving. Uiteindelijk schakel ik even mijn moederhart uit en neem ‘zakelijk’ afscheid van haar. Ze heeft het er enorm naar haar zin. Ze hebben natuurlijk ook prachtig weer.

Samen met mijn twee mannen ga ik even naar de markt, want de kaas en aardappelen moeten weer aangevuld worden. Daarna ga ik eerst even in de voortuin aan de slag, want ook daar moet even de bezem doorheen. Als ons meiske thuis is gaan we lekker buiten zitten en spelen zij heerlijk met elkaar. De kleine man doet lekker een tukkie in de achtertuin. Ik geniet optimaal van mijn rijkdom.

Donderdag

Vandaag heb ik alleen ons kleinste boefje. Vandaag verschijnt ook mijn nieuwste blog online. Deze gaat over mijn schildklieraandoening. Voor ik het doorheb wordt deze via twitter en facebook opgepakt en gedeeld. Wauw ik ga even viraal. Met ruim 400 views sta ik even helemaal te stuiteren. Nog nooit zoveel bezoekers gehad op mijn blog. Ik ben echt waanzinnig trots.

Vanmiddag moet ik ook op tijd op pad om de oudste twee te halen. Ze zitten op het kinderdagverblijf en op de buitenschoolse opvang, maar zonder auto zal ik dit toch lopend moeten doen. Dat is nog best een pittig stukje lopen, maar goed we redden het wel. De oudste op de fiets terug, de middelste op het plankje van de kinderwagen. Ben bijna anderhalf uur onderweg. Het is niet anders.

‘s avonds rond de klok van elf hoor ik allemaal sirenes. Jeetje wat is er aan de hand. Ik kijk op P2000 van onze regio en zie tot mijn grote schrik dat er brand is bij het zwembad waar ons meisje zaterdag haar eerste zwemles heeft. Ik hoop zo nog dat dit een oefening is, of dat het beperkt blijft bij een klein deel. Maar vanuit mijn werk weer ik eigenlijk al dat het pand als verloren kan worden beschouwd. Op facebook zie ik bij regionale nieuwssites al de eerste foto’s verschijnen van de brand. Wat erg, daar gaat een groot deel van mijn jeugdherinneringen in vlammen op. Dat betekend dat ik morgen ons meiske slecht nieuws moet vertellen. Vannacht schrijf ik haar gelijk in bij een ander zwembad, want ik wil toch wel dat ze zo snel mogelijk gaat beginnen.

Vrijdag

Ons meisje is al de hele week vol spanning dat de zwemlessen gaan beginnen dat ze dus al de hele week op een matrasje in onze slaapkamer ligt. Het eerste wat ze zegt: Mama, morgen heb ik mijn eerste zwemles. Dan moet ik haar toch echt het nieuws gaan vertellen. Ze is verdrietig dat haar les niet doorgaat, maar ook omdat er brand is geweest. Ook vandaag zijn de oudste twee niet thuis. Vandaag komt mijn interieurverzorgster en worden mijn boodschappen bezorgt. Om een uur heb ik met een vriendin afgesproken om te lunchen. We eten lekker een broodje en om drie uur keer ik weer als een speer huiswaarts, want de kleine man heeft zijn flesje nodig. Daarna kan ik gelijk door naar de opvang om daar de oudste twee te halen.

De avond staat vol met activiteiten, maar door alles ben ik behoorlijk overprikkeld. Ik besluit het rustig aan te doen.

Zaterdag

Manlief doet vandaag de boodschappen bij de bakker en de slager, ik hang in die tussentijd twee rookmelders en een co2 melder op. De andere twee rookmelders moeten we even een keer samen doen. Die moeten in het plafond op de begane grond geplaatst worden. Toch blijft het gek dat we vandaag geen zwemles hebben. Aan het eind van de ochtend worden we gebeld door het andere zwembad waar ik donderdag op vrijdagnacht onze dochter en zoon heb aangemeld. Voor de middelste moet ik even wachten tot de braderie, dan hebben ze een leuke actie. Dus die inschrijving hoef ik nu nog niet te doen. Onze meid staat op de lijst dus wij horen uiterlijk eind volgende week meer over hoe en wat. Wat dat wordt voor het zwembad nog een hele organisatie om zoveel kinderen over te nemen en te verdelen over de 3 zwembaden die ze hebben in de regio.

‘s Middags hebben we de verjaardag van een vriendin van mij. Met de hele bups gaan we op pad. We zijn een hele invasie als we binnen komen. Krijgen gelijk een tour door het huis, want de housewarming was toen ik net bevallen was. Onze meid wilde graag helpen met de visite dus mocht ze mijn vriendinnetje en haar man helpen. De nicht van mijn vriendin is ook zwemjuf. De zwemjuf die Chloë zou krijgen als ze die ochtend was gestart. We hebben het nog even over de gebeurtenissen en ze legt ons meisje uit wat er is gebeurt. Zo jammer dat ze haar niet gaat begeleiden, want ze hadden echt een klik die twee. En dat terwijl ze elkaar nog nooit eerder hadden gezien.

‘s avonds uiteraard wie is de mol? kijken. De een na laatste aflevering alweer. En oh nee, mijn punten heeft hij niet gepakt. Ik had vol ingezet op Sarah. Zo spannend. Volgende week de ontknoping. Ik ben benieuwd hoe de hints zijn verwerkt.

Zondag

Wordt een pyjama zondag. Iets waar ik helemaal niet tegen kan. Ik ga het liefst lekker even een stukje wandelen of iets doen in de ochtend. Het is ook nog eens hondenweer dus

het is echt even niet mijn dag. Dat het stormt werkt ook niet mee voor de oudste twee. Jeetje wat zijn ze druk. Ik maak mijn Round Robin af en kan maandag vertrekken naar de eerste mede-deelneemster. Ik heb er helemaal zin in om op deze manier creatief bezig te zijn voor iemand anders.

liefs, Inge

Please follow and like us:

Lief dagboek – week 8 2019

Lief dagboek,

Na een weekend vol verjaardagen hadden we maandag nog de verjaardag van schoonmoeders. De oudste twee waren daar al en ik volgde later met de kleine man. Er was nog wat familie die ook bleef eten, dus een tafel vol bij mijn schoonouders.

Dinsdag was een lekker dagje met de mannen. Een bezoekje aan het consultatie bureau stond op de agenda. Raff was weer lekker gegroeid. Met ruim 57 cm en 5,5 kilo schoon aan de haak groeit hij goed. Ten opzichte van zijn broer is hij klein, maar die was ook echt een bonk van een knul. Raff is fijntjes net als zijn zus. Nog wel even langs bij de fysio voor de kleine man, maar we gaan de goede kant. Zijn voorkeur is niet alleen meer op rechts, maar ligt ook steeds meer op zijn achterhoofd en links. Dus lekker door oefenen. Trots op het inmiddels behaalde resultaat. ‘s middags ons meisje weer uit school halen, maar die heeft andere plannen. Ze gaat lekker spelen bij een van haar vriendinnetjes. Ondanks haar vermoeidheid na een korte nacht. Met de moeder van het vriendinnetje spreek ik af dat als ze te moe is, ik haar gewoon kom halen. Dat gebeurt ook. Ze is helemaal op.

Woensdag was het voor ons meisje carnaval op school. Ze keek er enorm naar uit. Dus hup in haar prinsessenjurk, beetje make up op, haartjes mooi en ze was er helemaal klaar voor. Maar dan op school…daar kwam een blokkade. Alles was weer anders dan normaal en dat is toch niet haar ding. Ik mag van haar niet weg, maar ik ga toch. Gelukkig is het haar laatste ochtendje school deze week en heeft ze lekker vakantie. Anderhalve week lang. Maar ze is gesloopt aan het eind van de ochtend. Het wordt een drama wandeling naar huis met de peuter en de kleuter. Een gevecht wie er op het plankje mag staan. We besluiten de middag lekker op te laden thuis.

Donderdag is een extra vrije dag voor ons meiske dus mag ze pas om 8:30 uur naar de BSO. Ik breng haar nog wat later, want dan kan ik daarna gelijk door naar kantoor. Ik ga samen met de kleine man even een bakkie doen op mijn werk. Maar eerst nog even file rijden naar Den Haag. Daar aangekomen had ik me in het andere gebouwdeel moeten melden in. Dus moest mijn manager opnieuw een akkoord geven. Via het andere gebouwdeel had het helemaal een uitdaging geweest om met de wandelwagen binnen te komen. De draaideuren zijn te klein om daar met zijn tweeën doorheen te gaan. In de hal kom ik al wat collega’s van andere afdelingen tegen die me even komen begroeten, feliciteren en de kleine man komen bewonderen. Het was weer gezellig en vertrouwd om na 15 weken mijn collega’s weer te zien. Ik mag nog ruim 4 weken genieten van verlof en vakantie voordat ik mijn werk mag oppakken. Dus ik ga nog

wel even lekker genieten. We gingen uiteraard niet met lege handen naar huis. Raff kreeg een prachtige loopauto met zijn naam erop. Wat zijn wij blij met dit geweldige cadeau. ‘s middags haal ik de twee andere kinderen weer op van de BSO en het KDV en gaan we lekker naar huis.

Vrijdag gaat alleen de middelste naar het KDV. De oudste houd ik thuis. Ze is zo moe van alles dat ze even tijd nodig heeft om bij te tanken. We gaan eerst de boodschappen doen. Daar mag ze nog een mooie tas uitzoeken, want volgende week beginnen de zwemlessen voor haar. Ze kijkt er enorm naar uit, maar vind het ondertussen heel spannend. Ze durft ook niet alleen te slapen, dus de komende week slapen we weer met ons meiske op de kamer. We hebben

het inmiddels zo kunnen regelen dat ze niet meer in ons bed ligt, maar met een matrasje op de kamer. Daar is ze al heel blij mee en accepteert ze. Zo slapen we allemaal goed.

Zaterdag slaapt het hele spul uit. Alle drie de kinderen laten zich pas na 7:30 uur horen. Nou dat vind ik echt wel uitslapen. Doen we goed. Ondertussen zijn we ook bezig met onze grote knul zindelijk maken. Het gaat op en af. De ene dag doet hij alle plasjes netjes op het potje, het andere moment zegt hij niks maar zit ineens zijn onderbroek helemaal vol met..je weet wel. Blegh dat blijft smerig.

Vandaag gaan we eerst even wat boodschappen halen in het dorp. Ons meisje heeft volgende week een kinderfeestje dus daar gaan we even een cadeautje voor halen. Ook had ik nog niet alle boodschappen voor de grote knul in huis. Niet alle lactose vrije producten waren leverbaar. We hebben ze echt nog nodig, want het is nog niet over.

‘s Middags gaan we lekker naar het strand in Hoek van Holland, want eerlijk is eerlijk het is echt schitterend weer. Februari en dan gewoon zonder jas op het strand. En we waren niet de enige die lekker een luchtje kwamen scheppen. De twee oudste vermaakte zich uitstekend op het strand. Rennen door de branding, kuilen graven, nat zand gooien, schelpen zoeken en vooral veel schateren. We genieten samen van het mooie spul dat we hebben. De kleine man ligt in de draagzak heerlijk bij mij te slapen. Wat voel ik me een rijk mens. ‘s Avonds komt de oppas, want wij gaan een avondje naar het theater in Delft. Het stuk Single Camping met Ilse Warringa, Elise Schaap, Rop Verheijen, Peter Blok en Tjitske Reidinga. Vooraf wordt er aangegeven dat het nog een try out is en dat er dus weleens wat mis kan gaan. Dat gebeurt ook en de spelers krijgen soms ook nog de slappe lach als het niet helemaal gaat zoals het hoort. Maar het is in ieder geval hylarisch. De tranen rollen over mijn wangen van het lachen. Halverwege moet het doek nog een keer dicht want de podiumdelen willen niet doen wat ze moeten doen. Tjitske probeert er nog een draai aan te geven met een muzikale begeleiding, maar is dan op een gegeven moment inspiratieloos. Uiteindelijk kunnen ze verder. Halverwege de voorstelling is de pauze. We appen de oppas even dat we wat later zijn dan afgesproken door de vertraging. De voorstelling na de pauze was iets minder leuk dan voor de pauze.

Als de oppas weg is zetten we nog even Wie is de mol? aan. We willen zo graag weten hoe het ging, wat er is gebeurt en wie eruit is gegaan. Molloten, hoe kom je daar nu bij?

Zondag is een dag dat we naar boerderij het Geertje willen gaan, maar besluiten dat niet te doen omdat we denken dat het daar heel druk gaat worden omdat er ook een fotoshoot wordt gedaan. Dan maar een andere keer. Het wordt een dagje relaxen in en om het huis.

Liefs,

Inge

Please follow and like us:

Lief dagboek, week 7- 2019

Deze week was na lange tijd weer eens een rustige week. Heerlijk om weer gewoon de draad op te pakken. Dinsdag hadden we de laatste kraamvisites. Ook wel weer lekker dat het achter de rug is. Hoewel ik het heel gezellig vind, ben ik nu ook wel weer blij dat het klaar is.

Ook hadden we weer fysiotherapie met Raff. Met hele simpele trucjes slaapt hij steeds vaker afwisselend. Hij begint nu ook op zijn achterhoofd en aan de linkerkant pluis haartjes te krijgen.

Sepp mocht met oma mee naar de peutergym en had het helemaal naar zijn zin. Ook gaat het echt heel goed met Sepp. Nu we over zijboord een lactose vrij dieet, klaagt hij niet meer over buikpijn. Oh echt zo trots op het mannetje. Hij weet ook heel goed wat hij wel en niet mag.

Afgelopen woensdag ging ik voor het eerst met Robin alleen op pad. Hoe ik dat heb ervaren, lees je donderdag in mijn wekelijkse blog.

Met Chloë en Sepp bracht ik een bezoekje aan de kapper. Dat was wel weer echt nodig. Vooral bij mijn mannetje was het inmiddels coupe pleeborstel. Veel te lang dus.

Op Valentijnsdag stuurde we Chloë een kaartje omdat ze zo graag een keer post wilde hebben. Verder doen wij daar helemaal niks mee.

Vrijdagavond was ik lekker alleen met de kinderen. Manlief had tijdens een toernooi met zijn dubbelpartner kaartjes gewonnen voor het ABN AMRO toernooi in Rotterdam. Heerlijk hoor even een avondje voor mezelf.

Onze kleinste knapperd ging deze week van 6 naar 5 voedingen. En slaapt tussen de laatste en eerste voeding tussen de 7 en 8 uur. Onwijs trots hierop. We beseffen ons heel goed dat dit echt een luxe is. Stiekem ook echt wel lekker om een redelijk goede nacht te maken.

Ook vierde mijn schoonouders hun verjaardag. Samen met de oudste twee kinderen maakte ik wat leuks voor ze. Ontbijtbordjes en een mok werden met stiften voorzien van een kleuter- en peuterkunstwerk.

Om de week af te sluiten hadden we nog een feestje. Een kinderverjaardag in de vriendengroep. Hoe stoer dat onze meid daar gewoon even samen met een ander meisje lekker ging dansen! Ze is zo gegroeid de laatste weken! Trots op haar.

Deze mama heeft voor haar dochter nog een geheimpje. Ze zal nog 8 maanden moeten wachten dus ik zeg voorlopig niks tegen haar, maar wij gaan samen naar K3. Zijn er nog meer mama’s onder jullie die naar K3 gaan met hun dochter of zoon?

Please follow and like us:

Lief dagboek, week 6-2019

Week 6 van 2019 stond in het teken van de vele bezoekjes aan specialisten. We trapte af met een bezoekje aan de oogarts met de kleine man. Op het consultatie bureau zagen ze bij het oogonderzoek geen rode reflectie in zijn ogen. Dus daar zit je dan op de afdeling oogheelkunde met een baby van 6 weken oud. Verreweg de jongste patiënt in de wachtkamer. Al snel werd duidelijk dat we dus waren doorgestuurd door het CB voor aangeboren staar. Fijn dat ze dat dan ook gelijk tegen je zeggen in plaats van met de mededeling, maak je niet te veel zorgen. De oogarts geeft wel aan wat er aan de hand is. Dat stimuleert googlen en dat kan je dus beter niet doen. Gelukkig hadden we dus een fijne oogarts die ons vertelde dat ons manneke niets mankeert en een paar goede ogen bezit. Half maart nog wel even een extra controle.

Door de voorkeurshouding van Raff vandaag ook weer naar de fysio. Gelukkig gaat het al een stapje beter. In zijn slaap draait hij zelf zijn hoofd naar de linkerkant. Het zijn kleine stapjes, maar ieder stapje is er weer een.

We sloten deze week ook de kraamweken af. Raff is nu 6 weken oud en dat betekend de nacontrole bij de verloskundige. De bevalling hoefde ik niet met haar te bespreken. We hebben het voornamelijk gehad over het abrupt moeten stoppen met de borstvoeding. Hoe het nu met mij ging en hoe ik er tegenaan keek dat ze die beslissing voor mij heeft genomen. Het was een afsluiting met een lach en een traan. We nemen nu echt afscheid van de praktijk, want ons gezin is compleet. Ik had een kaartje en een doosje chocolaatjes voor de dames uit de praktijk meegenomen. Deze zwangerschap heb ik de dames harder nodig gehad dan bij de andere twee zwangerschappen. En de bevalling die kan ik alleen maar bestempelen als de mooiste van de drie.

De bloeduitslagen van mijn schildklier waren ook binnen en ik mag gewoon doorgaan met de huidige hoeveelheid  medicatie. Over 4 maanden weer de volgende check.

Ons middelste boefje loopt al maanden met pijn in zijn buik. We weten inmiddels dat het niet de spanning was om de komst van zijn broertje, maar het adenovirus. Daar valt niets aan te doen, maar al maanden pijn in je buik kan toch niet alleen van dat virus. Dus meldde we ons weer bij de huisarts. Ook hij was even radeloos en besloot toch verder te gaan zoeken en belde de dienstdoende kinderarts. Die kon gelukkig antwoord geven op onze vragen. De buikpijn was wel degelijk iets wat voortvloeide uit het virus. Het adenovirus zorgt ervoor dat ons boefje tijdelijk lactose intolerant is. Niet leuk, maar hier kunnen we wat mee. Dus op naar een lactosevrij dieet voor Sepp. Hier en daar wat informatie opgevraagd en wat gezocht op internet. Gelukkig is er veel lactosevrij te krijgen, dus kunnen we hem goed helpen. Inmiddels hebben wij het eerste resultaat binnen. Sepp klaagt veel minder over pijn in zijn buik en hij is veel minder moe. Daardoor is hij ook veel gezelliger. We zijn hier minimaal nog wel 6 weken mee bezig om hem weer een beetje de oude te krijgen, maar dat is helemaal niet erg. Zolang hij maar weer zichzelf wordt en zich goed gaat voelen. Daar heb je als ouders toch alles voor over.

Langzaam aan probeer ik ook de zwangerschapskilo’s kwijt te raken. Deze zwangerschap kwam ik er maar liefst 25 aan. Meer dan bij de andere twee. Het is helaas niet anders. Stapje voor stapje gaan we hier mee aan de slag. Het heeft geen haast. Liever langzaam een duurzaam dan snel en welkom jojo effect.

De laatste kraamvisites zijn nu geweest. Hoe gezellig het ook is, het is nu ook wel weer fijn om de dagen weer voor onszelf te hebben. Nu eerst de focus op mezelf en het gezin. Dat gaat ook weer energie geven om met vriendinnen leuke dingen te doen.

Zelf gingen we ook nog even op kraamvisite. Een vriendin beviel 20 dagen eerder van een zoon. Hoe bijzonder is het dat je samen drie keer zwanger bent geweest. En alle drie de kinderen dan ook hetzelfde geboortejaar hebben.

Verder hadden we een kinderverjaardag en ging ik samen met Chloë naar het theater. Hierover lees je donderdag meer in mijn blog.

Zo fijn om komende week een rustige week voor de boeg te hebben. Daarbij zal bijtanken centraal staan. Tot volgende week.

 

Please follow and like us:

Lief dagboek

Het was me het weekje wel. We hadden deze week nog veel kraamvisite terwijl we vorige week helemaal niemand hadden. Dit zijn wel zo’n beetje de laatste bezoekjes die we krijgen. We zijn toch echt mega verwend de afgelopen weken. Raff we nemen afscheid van maatje 56. Dus de eerste kleertjes bergen we op. Je gaat zo hard. Ik kreeg ook echt een eerste echte lach van het manneke en hij begint te kletsen en met echte tranen te huilen. Ook ging ik met hem naar de fysio voor zijn sterke voorkeurshouding.

Voor mijn schildklier moest ik deze week bloedprikken. Dat ging prima, maar het weg gaan naar huis was een ander ding. Eerst hadden ze me ingebouwd en kon ik met de maxicosi niet eens de auto in. Tja en ik laat mijn kleine vent niet in de kou alleen buiten staan. Dan maar wachten tot de eigenaar van de auto komt. Een aardige man bood aan om even op je te letten. Dus kon ik m’n auto naar achter rijden om je in de auto te zetten. Maar daarna ging het helaas mis. De accu van de auto had het begeven. Gelukkig hebben we de anwb nog. Die gebeld en gaven een prognose van een uur. Mijn schoonouders gebeld om de twee jongens te halen. Want met twee kleintjes wachten tot de anwb kwam was niet zo handig met een prognose van een uur. Uiteindelijk kwamen schoonvader en anwb tegelijkertijd aan.

Ook een bezoekje aan de tandarts voor de halfjaarlijkse controle stond op de planning. Uiteraard geen gaatjes, zoals altijd. De uitspraak iedere zwangerschap kost je een tand gaat bij mij niet op.

Zondag mocht ik mijn 35e verjaardag vieren. Door de kindjes heel vroeg wakker gemaakt. Had zo gehoopt om uit te mogen slapen. Dat mag alleen papa. Lekker ontbijtje, knutseltjes en cadeautjes kreeg ik op bed.

Alles klaar zetten voor de borrel deze middag met de familie. Even geen andere mensen erbij want ik heb echt nog even genoeg aan mezelf deze dagen. Laat mij nog maar even in mijn bubbel zitten alsjeblieft. De verjaardag borrel was heel gezellig, maar ik was werkelijk gesloopt.

Lekker op tijd naar bed en de oogjes toe als mijn hoofd niet overloopt van gedachtes. Morgen nemen we afscheid van de kraamweken. Zes weken oud is de kleine man. De tijd vliegt voorbij. Kan je hem even stopzetten alsjeblieft want oh het gaat veeeeel te snel voorbij.

Please follow and like us: