Sporten tijdens de zwangerschap

Hoe verschillend iedere zwangerschap weer is blijkt maar weer, ook deze keer. Ik probeer zo lang mogelijk te sporten tijdens de zwangerschap, maar helaas lukt dat niet altijd. Graag neem ik jullie mee naar mijn ervaringen.

 

De eerste zwangerschap

Tijdens mijn eerste zwangerschap deed ik aan privé lessen tennis. De ene keer een half uur, de andere keer een uur om nog wat tijd in te halen. Mijn tennisleraar wist al in een vroeg stadium dat ik zwanger was. Hierdoor konden we ons vooral op de techniek focussen in plaats van conditie en de rally spelen. Eigenlijk ging het de eerste weken van mijn zwangerschap ook echt lekker. We spraken ook af dat op het moment dat mijn lichaam het niet trok ik direct zou stoppen. Ik had stiekem gehoopt lekker lang door te kunnen gaan of in ieder geval tot ik aan de yoga zou gaan beginnen, maar helaas al snel kreeg ik bekken klachten. Op zich ging dat op de tennisbaan nog goed, maar na de 16e week moest ik tijdelijk afscheid nemen van mijn geliefde sport. Na een les had ik zo verschrikkelijk veel pijn in mijn onderrug dat ik dit signaal heb opgepakt dat het te zwaar werd voor mijn lichaam. Toen ik ongeveer 26 weken zwanger was startte voor mij de zwangerschapsyoga. Heerlijk ontspannen bezig zijn en het bewust worden van je kindje. Wat vond ik dat fijn. De oefeningen die ik daar kreeg, kon ik zo goed gebruiken tijdens de weeën. Verder sportte ik vrij weinig. Ging nog weleens fietsen, maar daar bleef het dan bij. Uiteindelijk na de geboorte van onze dochter toch bij de fysio geweest, want ik bleef last houden van mijn bekken. gelukkig met goede fysio was ik weer snel de oude.

 

De tweede zwangerschap

Deze zwangerschap verliep een stuk voorspoediger dan de eerste. Waar ik bij de eerste echt last had van mijn bekken. Had ik hier totaal geen last. Zo gek hoe dat dan kan lopen. Ook nu wist mijn tennistrainer in een vroeg stadium dat het zover was en hield hier tijdens de lessen rekening mee. Omdat ik mij lichamelijk heel goed voelde konden we iets meer focussen ook op het conditiegedeelte, naast techniek. We maakte wederom de afspraak dat ik zou aangeven dat wanneer mijn lichaam om halt riep, dat ik dan zou stoppen. Bleef het goed gaan, dan zou ik in ieder geval na de 27e week gaan stoppen. Dan kwam er ook yoga bij en dat was op dezelfde avond. De weken gingen lekker sportief voorbij en ik had eigenlijk alleen nog maar trainingen. Ik ging niet vrij spelen, omdat je in een rally soms toch een verkeerde beweging kan maken. Zo besloot ik dus na de 27e week te stoppen met tennissen. Dit waren gewoon al 11 weken langer dan de eerste keer. Super om dan toch nog zo lekker iedere week bezig te zijn in de buitenlucht. Daarna rolde ik zo de zwangerschapsyoga in. Dit was een kopie van de eerste zwangerschap, maar zo fijn om dit toch nog even te herhalen. Omdat ik me zo lang goed bleef voelen was het ook fijn om nog lekker op de fiets te stappen. Het ging nog allemaal lekker voor de wind. De hele zwangerschap geen last gehad van mijn bekken. Tot 4 weken na de bevalling. Terwijl ik met onze kleine man op pad was gleed ik weg en viel op mijn gat. Met als gevolg een scheve bekken, die door de fysio uiteindelijk recht is gezet. Daar kwam ik overigens vrij laat achter. Na meerdere malen een spitaanval te hebben gehad in een korte tijd, was het wel duidelijk dat er iets in mijn lijf niet goed zat.

 

De derde zwangerschap

Deze zwangerschap is weer totaal anders. Ik tennis inmiddels bij een andere vereniging en mijn trainer is ook een teamgenoot van manlief tijdens de competitie. Dus de eerste weken mijn mond nog even gehouden tegen hem. Ik voelde me goed, dus kon nog wel even wachten met vertellen. Dit deed ik wel voordat we het officieel bekend gingen maken. Ik train inmiddels niet meer privé maar heb een trainingspartner. Die net als ik lekker fanatiek is tijdens het trainen. Ik kon soms niet de sprint trekken die ik moest doen, dus was het wel fijn dat de trainer het wist. Maar na een ritje met de auto naar Italië was het weer feest met mijn bekken. Daar gingen we weer. Ik hoopte dat de pijn weg zou gaan na de vakantie, maar niets was minder waar. Weer een tripje naar de fysio. In overleg met haar mocht ik gewoon blijven tennissen zolang het ging, maar uiteraard niet meer op 100% maar een tandje langzamer. Dus ook daar werd rekening mee gehouden, tijdens het tennissen. Wel moest ik van de fysio iets gaan doen van zwangerschapsyoga of gym. Want mijn bekken was mijn zwakke plek en het zou goed voor mijn lijf zijn iets te doen. Dus schreef ik me snel in voor zwanger en bootcamp. De zwangerschapsyoga die ik voorheen volgde werd niet gedaan door de dame die ik al eerder had gehad en ook het aantal lessen was veranderd. Dus was het snel duidelijk dat we dus uit zouden komen op de bootcamp. Totaal buiten mijn comfortzone, maar ik moet wat. De tennis heb ik tijdens de zomervakantie moeten stoppen en heb toen ook mijn tennismaatje en trainer op de hoogte gesteld dat het helaas lichamelijk niet meer lukte om te tennissen. Jammer, want ik had gehoopt wat langer door te kunnen gaan. Met mijn oefeningen van de fysio moest ik het dan maar voorlopig doen.

Vorige week startte mijn zwanger en bootcamptraject. De komende 6 weken ben ik daar nog lekker zoet mee samen met 12 andere dames. Deze bootcamp wordt gegeven door de fysio waar ik dus inmiddels al meerdere malen ben geweest voor mijn bekken. Maar vorige week dus begonnen en ik moet eerlijk zeggen vond het best pittig. De oefeningen zijn goed te doen, maar met mijn inmiddels behoorlijke buik en toch mijn zwakke bekken vond ik het nog best pittig. We begonnen met een warming up gevolgd met twee rondjes rennen in het park. Dat viel niet mee zeg dat hardlopen. Daarna deden we een circuitje in de buitenlucht. Iedereen moest vooraf een attribuut meenemen en daar gingen we mee aan de slag. De oefeningen zijn vooral gericht op de billen, bekken en buik. De schuine buikspieren trainen we nog wel, de rechte niet meer. Dat is not done. Het laatste kwartiertje krijgen we theorie. Hoe steekt je zwangere lijf in elkaar. Bij thuiskomst was ik net een hoogbejaarde dame. Ik kon amper lopen van de pijn in mijn bekken. Was ik dan toch te ver gegaan? Na een goede nacht was de andere dag de pijn snel verdwenen.

Deze week had ik de tweede les. Bij aanvang aangegeven dat ik toch bij thuiskomst al flink wat pijn in mijn bekken had. Daarom mocht ik deze week niet hardlopen. Mijn oefeningen deed ik weer wat rustiger dan de week ervoor. Wel doen maar op een lager pitje. Het is soms zo moeilijk in te schatten wat ik aankan. Want ik voel me verder goed en denk dan dat ik de hele wereld aankan. Maar niets is minder waar. Ik ga soms toch, achteraf gezien, dus weer een tandje te ver. En dan speelt mijn bekken weer op. Ik hoop dan ook dat het deze week wat minder heftig is. Het laatste kwartier is nog even binnen de theorie bespreken en ondanks dat ik daarna nog even rustig mijn water opdrink word ik tijdens het bespreken van de theorie niet lekker. Krijg het warm, word onrustig en langzaam zie ik vlekjes komen. Ik onderbreek de les en geef aan dat ik voel dat ik bijna flauwval. De instructrice pakt me snel beet en zet me op de grond. Ik moet bijblijven en water en suiker worden gehaald om bij te blijven. Waarschijnlijk de overgang van de frisse buitenlucht naar benauwd en warm binnen was de trigger om tegen het flauwvallen aan te zitten. Doordat ik het voelde aankomen en om hulp vroeg konden we het voorkomen dat ik echt ging. Bloeddruk en hartslag werden gelijk opgenomen nadat ik weer een beetje op adem was gekomen.

Aangezien het voor mij om de hoek is, was ik op de fiets ernaartoe gegaan. Die mocht ik van de groep niet meer gebruiken. Een van de dames bood aan om mij thuis te brengen in plaats van dat ze manlief zouden bellen om mij op te halen. De instructrice appte me later op de avond nog even om te horen hoe het ging. Tijdens alle andere zwangerschappen nooit last gehad van flauwvallen. Tijdens deze zwangerschap kan ik toch blijkbaar heel slecht tegen warme ruimtes, want dit was niet de eerste keer dat ik bijna flauw viel. Volgende keer even bespreken met de verloskundige.

Deden/doen jullie tijdens de zwangerschap aan sport of een zwangerschapscursus? Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen. Laat een berichtje achter hieronder, of op een van de social media kanalen.

Please follow and like us:

2 gedachten over “Sporten tijdens de zwangerschap

    • ingebeleeft schreef:

      Dat dacht ik in het begin ook. Thuis de trap aflopen voelt al als een marathon. Het was ook echt pittig de eerste keer, maar het is vooral heel individualistisch en je doet het in je eigen tempo. Ik moest echt even een knop omzetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *