lezers vragen

Vorige week vroeg ik jullie op instagram of jullie vragen hadden voor mij. Wat zou jij nou van mij willen weten? In deze blog geef ik antwoorden op jullie vragen.

 

Hoe kwamen jullie op de namen van de kinderen?

Vijf jaar geleden was ik zwanger van Chloë. Dat was voor ons het eerste moment dat wij samen echt over namen gingen praten. We lagen toen echt mijlen ver uit elkaar qua namen. Dus zijn we eerst lijstjes gaan maken met namen die ons aanspraken. Vanuit daar zijn we gaan kijken wat we echt wilde. We wilde sowieso een naam die internationaal goed uit te spreken is. Mijn naam is voor de meeste buitenlanders niet uit te spreken. We struinde het internet af en keken in de kaartenboeken naar namen. We maakten allebei afzonderlijk een lijstje en daar streepten we namen af. Bij Robin stond de naam Chloë op het lijstje. Ik vond dat een mooie naam, maar een oud klasgenoot van mij had zijn dochter dezelfde naam gegeven. Dus mochten we een dochter krijgen, dan zouden ze dus dezelfde naam hebben. Dat voelde voor mij niet goed toen, maar toen zijn Robin: Hoe vaak zie je hem? ehm nou nooit. Ik dacht toen, ja je hebt gelijk. Dat werd dus onze meisjesnaam. Voor een jongen hadden we de naam Tygo. Ik heb dat altijd een mooie naam gevonden en toevallig deed in Tygo Gernant dat jaar mee aan wie is de mol? Achteraf zijn wij heel blij dat onze eerste een dochter werd, want de naam Tygo is in 2014 heel vaak gegeven aan jongens. Ook laten wij onze kinderen dopen. Daarom wilde ik ook katholieke doopnamen. Daarin zijn wij vrij traditioneel gebleven. Werd het een meisje dan een vernoemen naar de beide oma’s, een jongen dan een vernoeming naar beide opa’s.

Drie jaar geleden was ik zwanger van Sepp. Deze zwangerschap wisten wij ook niet wat het geslacht zou zijn. Ook nu begonnen we weer met de lijstjes. Sommige namen kwamen weer terug. Een meisjes naam hadden we snel gevonden. Ook deze keer weer internationaal. Deze naam zet ik nu niet hier omdat we hem nog wel bewaard hebben voor ons derde wondertje. Mocht de echoscopist het toch verkeerd hebben gezien. De jongensnaam zaten we nog te twijfelen en uiteindelijk zat de twijfel of het Quint of Quinn zou worden. Toch zat me dat op een gegeven moment niet lekker. Wij hebben altijd gezegd dat we met de 26 weken echt een naam willen hebben. Mocht het kindje te vroeg geboren worden dan hebben we in ieder geval een naam. Op een van mijn werkdagen zat ik in de tram en toen besefte ik ineens dat in mij een kindje groeide dat een echte Sepp is. Het is vooral een gevoel geweest. Robin wilde eerst niet aan deze naam want die had gelijk een beeld bij de naam Sepp, namelijk Sepp Blatter. De doopnaam zou zowel bij een jongen als een meisje een verwijzing naar beide opa’s worden.

Nu ben ik zwanger van ons derde kindje. Een jongen deze keer. De meisjesnaam van Sepp vonden we nog steeds heel gaaf, dus die ging mee bij deze zwangerschap. Dus die was snel klaar. De jongensnaam waren we nog niet echt mee bezig toen ik tijdens onze vakantie in Italië ineens tegen Robin zei: “ik vind ……. zo’n gave naam voor een knul.” Net na de vakantie zei Robin “ja dat is echt een gave naam.” Ik was dus 13/14 weken zwanger toen we eruit waren en nog niet het geslacht wisten. We zijn ook niet meer gewijzigd. Die naam gaat het dus ook gewoon echt worden. De doopnaam was duidelijk, werd het een jongen, dan kwam er een vernoemen naar Robin, bij een meisje een vernoeming naar mij. Daarnaast wilde we nog een verwijzing naar de oom en tante die nog geen peter en meter zijn. Zij hebben beide dezelfde doopnaam die ook bij Robin weer terug komt.

Wat is je lievelingsgerecht om te koken?

Koken en bakken is echt een passie. Alleen gun ik mezelf nu niet meer de tijd om uitgebreid te koken zoals ik voor dat er kinderen waren deed. In ons kinderloze tijdperk kookte ik wekelijks nieuwe recepten en in het weekend kookte ik uitgebreid. Ik ben vooral gek op het koken van winterse gerechten. Dus ik kijk altijd erg uit naar deze periode. Vooral het bereiden van stoofvlees vind ik geweldig. Doordat het zo lang moet stoven gaat het altijd zo lekker ruiken in huis. Het is alleen jammer dat de kinderen er nog net van houden. Maar ik vind het zo lekker dat ik het ook zeker gewoon regelmatig kook.

Wat zou je (willen) doen als je niet het werk zou doen dat je nu doet?

Ik werk nu al acceptant bedrijfsmatige brandverzekeringen bij een grote verzekeringsmaatschappij. Doordat in deze wereld veel banen worden geschrapt moet ik mezelf ook regelmatig een spiegel voorhouden. Ik weet ook dat ik, mocht ik ooit boventallig worden ik niet meer terug de verzekeringen in ga. Waarom ik dat niet wil is dat er steeds meer verplichtingen worden opgelegd. Ik behandel nu een productgroep. Er wordt steeds meer en vaker geëist dat je je meerdere producten kent en er advies in kan gaan geven. Dat laatste zie ik niet zitten.

Als ik nu een keuze moet maken om wat anders te gaan doen zou ik graag een opleiding willen doen aan het grafisch lyceum om daar met mijn creativiteit aan de slag te gaan en daar wat mee gaan doen. Mijn wens is dan ook echt om vanuit huis te kunnen gaan werken.

Wat is je zwangerschapscraving?

Bij Chloë had ik een craving naar alles wat zoet was. Oh wat kon ik smullen van snoepgoed. Alleen dat vond mijn maag niet zo’n goed idee. Brandend maagzuur overheerste volop.

Bij Sepp had ik een craving naar kaas. Kilo’s kaas vlogen er doorheen die 9 maanden. Ook melk was niet aan te slepen.

Deze zwangerschap heb ik twee dingen. Chocolade en kroketten/mac donalds. Die chocolade is echt not done. Want dat triggert mijn eczeem. Daarom mag ik ook niet te vaak boodschappen doen, want ik kom echt met chocolade thuis. En als ik het dan gegeten heb, heb ik ook weer zo veel spijt, want dat brandend maagzuur…..

Hoe bevalt het bloggen je tot zo ver?

Ik blog nu 3 maanden en vind het echt heel leuk om te doen. Ik zit ook nog vol met inspiratie en leuk ideeën voor de blog. Tot nu toe ben ik ook echt blij dat ik ermee gestart ben. Nog steeds weten veel mensen in mijn directe omgeving niet dat ik dit doe. En dat is voor nu ook nog prima. Niet omdat ik me schaam, maar vooral omdat ik nog wat onzeker ben. Wat zullen ze wel niet van mij denken, ga je je leven op internet zetten, etc. Ik weet ook echt wel dat er altijd wel iemand is met zo’n reactie. Dat houd je toch niet tegen.

Nu ik door de zwangerschap thuis ben komen te zitten is de blog ook echt mijn uitlaatklep geworden. Even met wat anders bezig zijn. De blog geeft me energie. Al moet ik last minute nog wat schrijven op dinsdagavond, het voelt niet als straf.

Zoals ik al schreef zit ik nog boordevol met ideeën, maar de prioriteit lig hier nog even op de zwangerschap. Na de bevalling en als we weer een beetje ritme te pakken hebben ga ik de ideeën uitwerken. Ook wil ik een keer een training doen om nog meer uit mijn blog te halen.

Natuurlijk zijn er ook nog dingen waar ik op meer resultaat had verwacht. Ik heb mijn verwachtingspatroon voor mezelf ook  vrij hoog gelegd. Op dit moment zou ik graag willen dat mijn bezoekersaantallen wat omhoog gaan. Die blijft nog wat aan de lage kant, maar ook daar wil ik na de bevalling me wat meer op gaan focussen.

 

Ik vond het erg leuk om jullie vragen te beantwoorden. Ook hebben jullie leuke suggesties aangeleverd voor mijn blog. Sommige items stonden al op mijn lijstje. Sommige ook niet, maar wil ik wel wat mee gaan doen. Hou mijn social media in de gaten. Daar zie je vanzelf verschijnen wanneer er een nieuwe blog online is gekomen. Op Facebook en Twitter vindt je direct een link naar de blog. Instagram doe ik nog handmatig. Wees ook vrij om mij daar te volgen. Leuk om jullie op meerdere plaatsen tegen te komen. En laat vooral ook een reactie achter. Ik vind het echt heel leuk om een reactie van jullie te ontvangen.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *