10 jaar samen

Vandaag 1 december 2018 is het 10 jaar geleden dat na 6 weken daten we besloten verkering te hebben. Waarom 1 december? Dat was voor Robin makkelijk te onthouden. Lekker romantisch hè. Voor ons allebei is het de langste relatie met een persoon. Nog steeds ben ik dankbaar dat ik hem mocht tegenkomen. Daarom vind ik het nu een goed moment om vandaag mijn grote liefde in de schijnwerper te zetten.

 

Het prille begin

Zaterdag 25 oktober 2018 was ik samen met een vriendin in restaurant met een café om een lekker drankje te doen. Live muziek, wijntje erbij. Wij vermaakte ons wel. Het was alleen erg rustig die avond in het café. Die avond stapte een oud klasgenoot van mij de kroeg binnen die samen met een maat kwam. Al snel raakte ik aan de praat met mijn oude klasgenoot en na een paar drankjes en de kleine hoeveelheid gasten stelde we voor om in mijn appartementje nog een drankje te doen. Zij waren met de auto, wij op de fiets en moesten nog wel even naar huis fietsen. Zo gezegd zo gedaan. Met zijn vieren gingen wij naar mijn appartement. Het is maar een kwartiertje fietsen en gelukkig hadden we geen tegenwind. De twee mannen voelde zich vrij op hun gemak in mijn huis en deden nog gezellig een drankje. Ook raakte ik steeds meer met de maat van mijn oude klasgenoot aan de praat. Een hele leuke rustige jongen. Mijn oude klasgenoot had iets meer interesse in mijn vriendin. Laat op de avond ging iedereen naar huis. En ik met mijn “stomme kop” vergat zijn nummer te vragen. Want jeetje ik vond die donkerblonde jongen met die mooie ogen echt leuk. Later die week kwam ik er achter dat die vriendin van mij wel het nummer had van mijn oude klasgenoot. Dus besloten we het zo te spelen dat de beide mannen op vrijdag 31 oktober beide weer naar dezelfde kroeg zouden komen. Ze hadden eerst nog een verjaardag en daarna zouden ze naar ons komen. Het was alleen nog niet zeker dat Robin mee zou komen. Dus een andere vriendin besloot ook gezellig mee te gaan. Gelukkig kwamen ze toch allebei en al snel raakte ik weer met Robin aan de praat. Die op dat moment nog steeds niet begreep waarom hij nou zo nodig mee moest. Maar al snel had hij blijkbaar toch door dat we elkaar wel leuk vonden. Het eerste vonkje sloeg over. Die avond hebben we nog lang gekletst en zijn na sluitingstijd weer naar mijn appartement gegaan. Daar hebben we nog lang gekletst en nummers uitgewisseld. Zaterdag 1 november moest ik ’s middags naar de scouting om leiding te geven aan mijn groep kinderen. Na de opkomst stond op de planning Robin een sms te sturen. Want wat wilde ik die jongen graag nog een keer zien. Maar hij was me voor. Na de opkomst bleek hij mij al een berichtje te hebben gestuurd. We hoopte allebei op een vervolg van ons gesprek. En zo gebeurde. We spraken weer af bij mij thuis. Daar konden we ongestoord kletsen en elkaar leren kennen. Vele sms-jes volgden. Zagen elkaar die week erop op een feestje en gingen stiekem samen weg. Die week erop werd Robin geopereerd en kon daardoor niet afspreken. Ook kon hij toen niet werken en ik was toevallig vrij. Dus toen hij weer een beetje kon bewegen en eruit kon, kwam hij gezellig langs. We hadden een gezellige tijd samen en we werden steeds closer. Omdat we rond de feestdagen al lang en breed plannen gemaakt hadden zonder elkaar lieten wij die toen ook gewoon doorgaan. Tweede kerstdag kwam hij wel nog even bij me langs. Hadden cadeautjes gehaald voor elkaar. Al zou ik echt niet meer weten wat ik voor hem kocht, maar wat hij voor mij kocht is nog altijd blijven hangen. Ik was al jaren gek op het luchtje van een bepaald merk alleen werd dat luchtje niet meer verkocht. Maar wat bleek het luchtje bestond nog onder een andere naam en zonder dat Robin het wist kocht hij mijn favoriete luchtje. Inmiddels was de naam wel gewijzigd, maar rook het nog steeds zoals ik dat gewend was. Blijer had hij me op dat moment niet kunnen maken.

 

Het eerste jaar

Het eerste jaar was een jaar vol hobbels die we samen namen. Maar eerst de kennismaking met beide families. Twee totaal verschillende werelden. Waar zijn familie mij met open armen ontvingen was mijn familie erg terughoudend. Niet omdat ik zo vaak met een andere jongen op de stoep stond, maar zo zijn ze nu eenmaal. Al snel volgde daarop mijn verjaardag. Een mooie bos bloemen en een avondje naar een musical kreeg ik cadeau. Ondertussen liep het lekker tussen ons. Al moest ik erg wennen en was ik behoorlijk onzeker. Robin werkte toen nog als accountant bij een groot accountantskantoor en was druk bezig om zijn titel register accountant te halen. Hij draaide veel overuren en studie uren en kon daardoor niet altijd tijd maken in die eerste periode. Hij gaf mij de ruimte om dingen te doen met vriendinnen en liet me dan vaak ook lekker met rust. Alleen werd dat anders gezien door die toenmalige vriendinnen. Het was op Pinkpop toen ze duidelijk lieten merken dat je partner je iedere dag moet spreken, sms-en of moet zien. Robin en ik stonden daar anders in. Ik heb me een partij ellendig gevoeld tijdens Pinkpop. Terwijl zij voor mijn gevoel een paar keer per dag alleen met hun telefoon bezig waren, bleef mijn telefoon stil. Robin druk aan de studie, ik lekker aan het feesten. Maar ik werd daar juist alleen maar onzekerder van. Verdrietig kwam ik thuis. Probeerde hem te bellen, maar kreeg hem niet te pakken. Zou hij dan toch mij niet meer leuk vinden. Behandeld hij me toch als afval zoals de mensen om me heen zeiden. Dat was voor mij een moment om te denken zal ik er een punt achter zetten na een half jaar? Na een goed gesprek met Robin besloot ik voor mijn geluk te gaan en niet te luisteren wat andere zeiden. Noem het eigenwijs. Bleek hij toch zo’n hork te zijn dan moest ik maar op mijn bek gaan. Al heel snel ontdekte ik dat een van die “vriendinnen” het wel heel makkelijk vond dat ik werkte en een auto had. Ik kon voor alles rijden en betalen. Toen bedacht ik me, wat nou mijn vent is een hork. Dat was voor mij een keerpunt. Ik keek alles door een ander daglicht. Nu moest ik ook in die periode de betreffende vriendin vertellen dat ze niet mee mocht als staf op kamp. Dat was de genade klap voor die vriendschap. En niet alleen die vriendschap. Vele vriendschappen werden beëindigd. De meeste mensen kozen partij voor haar en hebben nooit naar mijn kant van het verhaal geluisterd. Jammer, maar helaas. Veel verdriet gehad, maar mijn kanjer was er voor me. We gingen in die tijd een weekendje weg en gingen samen op vakantie naar Kreta. Ik was bloednerveus en de eerste avond samen op vakantie spuugde ik de hele boel onder van de spanning. Wat moest hij wel niet van mij denken. Maar hij was zorgzaam en lief voor me. Na het bewandelen van de Samariakloof en een boottochtje was ik nog zeeziek. En ja hoor ik ging nog een keer. Pfff wat moest hij wel niet van mijn denken. Onze band en liefde werd alleen maar sterker. Langzaam aan werd mijn onzekerheid minder en wist ik dat het goed zat. We haalde ons eerste echte jubileum. Een jaar verkering. Wat was ik trots. We gingen samen uit eten om het te vieren. Vlak daarna ontdekte mijn moeder een knobbeltje in haar borst, waarna al vrij snel de diagnose borstkanker kwam. Een zware tijd, maar hij was daar voor mij. Maar niet alleen Robin, ook zijn familie stond voor mij klaar en hebben mij goed opgevangen toen mijn moeder op 24 december werd geopereerd.

 

Het vervolg

Na de feestdagen besloten we onze vakantie voor de zomer van 2010 te boeken. Het werd geen Europese bestemming, maar besloten een groepsrondreis naar Costa Rica, Panama en Nicaragua te boeken. Steeds vaker hadden we het over samenwonen. Ik huurde een appartementje en hij kon zo intrekken. Dat voelde voor hem niet fijn, want alles was van mij. We zouden eerst kijken hoe die drie weken vakantie zouden zijn. We waren toen ook echt op elkaar aangewezen. Die vakantie ging goed en besloten daarna om samen op zoek te gaan naar een huis. Onze verschillen werden duidelijk. Hij was groot wonen gewend, ik knus wonen. Daar moesten we echt onze middenweg in vinden. Maar na 3 maanden zoeken vonden we onze huidige woning. Binnen een week was alles rond voor een voorlopig koopcontract. Dat is inmiddels 8 jaar geleden. Binnen 6 weken was ook de hypotheek geregeld en op 20 december 2010 was de overdracht. We zouden een maand bezig zijn met klussen en alles een plekje geven en ons streven was om met mijn verjaardag in ons huis te zitten. Dat lukte! De eerste maanden samen wonen was zoeken naar. Want we waren allebei andere dingen gewend. Maar het lukte ons. We gingen die zomer op vakantie naar Maleisië. We hadden het over trouwen gehad, want dat zag ik wel zitten met Robin en andersom. Veel mensen om ons heen stapte in het huwelijksbootje en stiekem hoopte ik ook dat deze wens in vervulling zou gaan. We genoten samen van alle leuke dingen en we steunde elkaar in slechte tijden. Het voelde heel goed om zo samen te zijn.

In de winter van 2012 boekte we een reis naar Zuid Afrika. In die periode had ik ook net te horen gekregen dat ik de autoimmuunziekte Hasjimoto heb (traagwerkende schildklier). De huisarts vertelde me toen dat ik er rekening mee moest houden dat een kinderwens wel lastig zou worden en er rekening mee moest houden dat die wellicht nooit vervuld kon worden. Mijn wereld stond op zijn kop. In tranen belde ik Robin op zijn werk. Maar we keken vooruit.

Het was juli 2012 toen ik dacht nu heb ik lang genoeg gewacht. De reis naar Zuid Afrika kwam steeds dichterbij en iedereen verwachtte daar dat een huwelijksaanzoek zou komen. Dat vond ik te voorspelbaar en heb zelf de stoute schoenen aangetrokken. Ik besloot op zondag 8 juli 2012 Robin ten huwelijk te vragen. Na hard gelach en daarna de opmerking. Oh ja nu moet ik nog antwoord geven, kwam het verlossende ja woord. Het was nog even ons geheimpje want zijn ouders waren een paar dagen weg. Daarna hebben we het de families verteld. Op 14 juli hebben we het grote nieuws met vrienden en de rest van de familie gedeeld. Op 15 juli hebben we het “openbaar” gemaakt. Op 17 juli vlogen we verloofd naar Zuid Afrika. Na die vakantie zijn we alles gaan regelen en op 21 juni 2013 stapte we in het huwelijksbootje. Ondanks de regen en storm hadden we een topdag en genoten volop. We besloten ook om ons huwelijk te bezegelen met gezinsuitbreiding als dat überhaupt ons gegeven was. Samen met de internist waren we al een tijd bezig om de medicatie goed te krijgen en op 12 november 2013 hadden wij een positieve zwangerschapstest in handen. Spannende negen maanden volgde en 3 dagen na Robin zijn 30e verjaardag kreeg hij een verlaat verjaardagscadeau. Een prachtige dochter! Een kindje die onze liefde bezegelde, maar jeetje wat komt er dan ineens ook een druk op je relatie te staan. Het was vallen en opstaan, maar door onze goede basis konden we dit ook doen. De december/januarimaanden waren even geen goede maanden voor mij. Ik voelde me ellendig, maar met hulp van mijn lieve man kwamen we weer op het goede spoor. Al snel besloten we voor een tweede te gaan en nog eerder dan verwacht was ik weer zwanger. In mei 2016 beviel ik van een prachtige zoon. Dit ging een stuk makkelijker en waar ik bij de geboorte van Chloë de mist in ging, stond ik nu sterker in mijn schoenen dan ooit. Alles liep zo lekker op rolletjes.

Afgelopen juni waren we 5 jaar getrouwd en vierde dat samen met de kinderen in Italië. Anderhalve maand ervoor had ik een positieve zwangerschapstest in handen. Met dit cadeautje voor ons 5 jarig jubileum en 10 jarig samenzijn maken wij ons gezin compleet.

 

Dankbaar

Na 10 jaar samen zijn ben ik tot op de dag van vandaag nog steeds heel dankbaar dat ik je heb mogen leren kennen. In mijn ogen kwam je uit een populaire groep met vrienden die hier in de regio best bekend waren. Nooit verwacht en bedacht dat ik uit die groep een jongen zou strikken. We hebben ups en downs gekend, samen gevochten om er weer bovenop te komen. Dat maakt mij alleen maar trots. Trots op mezelf dat ik gekozen heb voor mijn eigen geluk, trots op jou om wie je bent. Trots op ons als ouders voor onze kinderen. We staan vaak op een lijn en als we dat niet staan, zorgen we er wel voor dat we weer op hetzelfde niveau zitten. Samen met jou en de kinderen wil ik nog jaren vol avonturen beleven. Dank je wel dat jij er voor me bent!

 

 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *